Nieuwe fietsavonturen.....

Modderbaden zijn goed voor reuma....

Net terug van de eerste editie van 'le beau vélo de ravel' te Kelmis in de Voerstreek.

Vrijdagmiddag moest ik eerst voor een infuus naar het ziekenhuis, dus had ik mijn fietstassen al klaar gezet om daarna naar Antwerpen Centraal te fietsen lags de fietsostrade. Om 16u was ik dan weg. Ik bedacht dat ik beter mijn tickets in Ekeren station aan de automaat waar ik passeer kon kopen, omdat ik anders in Centraal nog lang in de rij moest staan en de fiets onbemand moet wegzetten. Zo kon ik in Antwerpen Centraal meteen met de fiets de lift nemen naar het juiste perron voor de trein naar Leuven. In Leuven moest ik dan overstappen op de trein naar Eupen en dan de voorlaatste halte afstappen in Welkenraedt, waar ik dan nog 12 km te fietsen had tot Kelmis. Maar er was staking vrijdag en dat ging gepaard met spoorveranderingen en vertraging, geweldig handig als je je baggage en je fiets telkens alleen moet verplaatsen, maar gelukkig lukt me dat nog. En in Leuven weer vertraging, dus kwam ik pas tegen 21u aan in Welkenraedt, en tot overmaat van ramp wilde mijn GPS niet werken, wat alvast niet aan de batterij lag, gewoon toevallig weer kuren. Dus fietste ik naar Kelmis via richtingaanwijzers en vroeg de weg naar het adres, maar blijkbaar wisten de bewoners die straat niet eens. De eigenaars van het pension opgebeld, verder gezocht maar ik vond het niet. Omdat het donker werd belde ik terug en toen besloot de uitbater van mijn pension me te komen halen. Hij leek dit heel gewoon te vinden, en ik was er blijkbaar maar 500m vandaan. Dat viel dus nog mee wnt het werd spannender naarmate het donkerder werd als je daar alleen bent.

Ik was naar Kelmis gekomen om een toertocht te doen op zaterdag met BVL. Waarom dan niet gewoon zaterdagochtend vertrekken? Wel dat doe ik dus niet omdat de trip daar naartoe al zeer vermoeiend is, minstens 3u trein en op perrons wachten kruipen niet in mijn kleren, en ik dan geen toertocht meer aan kan als ik om 4 of 5u moet opstaan. Door mijn aandoening heb ik veel rust nodig, vooral nu de infusen nog niet werken en kan ik slechts gedoseerde inspanning aan. Maar ik vind fietsen op andere locaties zo leuk dat ik er een weekend van maak. Zo geniet ik er ook veel meer van en kan ik op tijd ontspannen zodat ik niet crash, want dat is echt wel reëel nu.  En bij aankomst bleek mijn slaapplaats geen kamer maar een groot appartement te zijn. Veel meer luxe dan ik verwachtte voor die prijs. Zo maar liefst 1 dubbel bed, 3 enkele bedden, babybedje, een grote badkamer, een keuken met alles voorzien om te koken, en een veel te grote living plus een heerlijke tuin. Acommodatie voor een gezin dus. 

In de ochtend kan ik mijn tijd nemen voor ontbjt en om me klaar te maken. Om 11u neem ik dan mijn fiets om 300m verder de vertrek en aankomstsite te vinden met het hele 'bvl kamp' er op. ik kijk rond, groet oude bekenden, kijk naar de kraampjes en eet en drink nog wat voor we naar de start moeten om 12.45u. Na veel vertoon en enkele keren valse start, gaf Adrien Joveneau dan toch het startsein van de eerste etappe. Het was filefietsen zo met duizenden tegelijk. Dat vind ik te gevaarlijk en besluit te stappen tot het wat vooruit begint te gaan. Na 45 minuten komen we aan een afslag voor de korte toer, waar de meesten die er al genoeg van hebben  afslaan. Ik ga door op de lange toer want daar is het nu eindelijk rustig fietsen met veel minder fietsers. De hellingen zijn wel pittig, ik moet veel schakelen om erop te geraken, maar hoe steil het oms ook is, lang zijn de hellingen nooit en ter compensatie kan je daarna bergaf bollen, wat goed vooruitgaat. Wanneer ik begin te denken dat er geen eind aan komt en dat ik de bevoorradingspost gemist heb waar we wat eten en drinken moeten krijgen en waar toiletten zijn, zie ik toch plots de stopplaats, maar het water is al uitgedeeld.......ja, van de snelsten ben ik niet, ik stapte 3 km in het begin omdat ik vreesde te vallen in die drukte, dat vertraagt wel. Maar een goede ziel gaf me een grote, warme beker koffie, de laatste, om me even te verwarmen in de regen en ik kon weer verder  Verder door de modder en regen. ik was al doornat dus kon het me niet meer schelen om door diepe plassen te fietsen terwijl het slijkwater achter me opspatte op mijn broek, jas en helm zelfs tot in mijn nek en haar, maar aangezien mjn outfit toch al niet meer om aan te zien is en doornat,heb ik er wel lol in en ontwijk ik het water en de modder op de veldwegen niet meer. Door modder en regen en steile hellingen had ik na 2u en een kwartier de 31,5km er op zitten en was ik terug in Kelmis op de BVL site. Eerst fiets op slot en gaan eten maar als een vriendin er vandoor gaat en ik me plots bewust wordt van vermoeidheid, ga ik terwijl Axelle Red nog een mooi lied kweelt, nog even wat lokale produkten kopen voor het ontbijt, want er zijn kraampjes allerhande zodat ik dat in de ochtend niet meer moet zoeken. ik kreeg de spreekwoordelijke klop van de hamer en ik kan met moeite nog op mijn fiets om nog enkele honderd meter te fietsen tot pension Heide. Ik heb nog wel eerst mijn jas in de toiletten afgespoeld want vreesde dat ik anders niet binnen mocht met al de modder er op. Aangekomen in het appartement liet ik een heet bad lopen waar ik lang heb in gelegen tot ik warm was tot op mijn botten en helemaal slaperig. Er bleef veel zand op de bodem van het bad. Maar men zei vroeger altijd dat modderbaden goed zijn voor reuma en ik heb er ook geen last van ervaren achteraf. Eens goed slapen herstelt altijd goed. Maar ik zou zeker niet zonder ongelukken thuisgeraken als ik geen bed vlakbij had, echt niet want ik ben helaas niet zo sterk dat ik even op en af kan reizen en een toertje tussenin fietsen. Maar ik geniet er des te meer van omdat ik er de tijd voor neem.

Op zondag was het zonnig en kon ik nog in korte mouwen naar Welkenraedt fietsen. Gelukkig is mijn mountainbike  niet zwaar want daar moest ik hem zelf de trap af en weer op dragen in het station, met mijn fietstassen over mijn schouders. Ik geraak in gesprek met een oudere dame in het Duits. Ondertussen komt de treinwachter er aan en de dame vraagt waar de fietswagon zich zal bevinden. Belangrijk omdat je dat nooit vooraf weet en het dus spannend is of je er op gaat geraken omdat je er soms ver voor moet lopen met de fiets. De treinwachter antwoord haar in het Frans zodat zij het aan mij in het Duits kan vertalen en ze was verwonderd dat ik ook Frans sprak. Tja, ik ben dus gewoon een echte Belgische en versta iedereen in dit land, ook daarom is dit soort uitstapjes voor mij ook interessant :)
 
Het is weer spannend, ik moet me reppen met mijn fiets want de trein Eupen Oostende is enorm lang en ik moet helemaal achteraan opstappen. Gelukkig komt er nog een treinwachter helpen, zodat ze niet zonder mij en mijn fiets wegrijden. Ik spoor tot Leuven en nam daar de trein naar Antwerpen. Onderweg zie ik regen, daarom had ik nog niet veel haast om in Antwerpen op de fiets te springen. Ik leg hem op slot en ga even koffie drinken om toch nog goed wakker de laatste 15 km te fietsen. ik kom buiten, het stopt met regenen, en ik kan weer onder een stralende zon naar huis fietsen. Geslaagd fietsweekend maar ik moet nog maar eens nodig vroeg naar bed :)

Dit was dan de eerste etappe van Le beau vélo de ravel.....de eerste van 3 maanden zomer :)

De commentaren zijn gesloten.