• Bike-fitting

    Zonnig droog weer vandaag, kwam goed uit want ik had een afspraak om met mijn fiets naar Bike Experience in Wuustwezel te gaan. Ik had Jean Luc van Bike Experience gesproken op Velofollies in Kortrijk enkele weken geleden. Hij is een fietstechnicus, sportcoach en ergo voor wielrenners. Hij past fietsen ergonomisch aan zodat men beter en gezonder kan fietsen. Als klanten heeft hij renners uit alle categoriën. Ik ben geen wielrenster maar ik heb jaren gezocht naar iemand met deze expertise die me zou kunnen helpen bij aanpassingen voor de fiets in verband met de moeilijkheden die ik heb door mijn reuma, daarom dacht ik bij mezelf, atleet of niet, ik ga die toch eens consulteren. Ik ben erg blij dat ik over die drempel ben gestapt, dat ik het idee dat ik daar niet goed genoeg voor ben heb laten varen want juist door mijn beperkingen heb ik de expertise van zo iemand nodig. Je kunt immers nergens een gewone ergotherapeut consulteren buiten een revalidatiecentrum, die zich daar mee bezig houdt, bovendien sta ik nu ook al veel verder dan het niveau van een revalidatiecentrum. En dan zal het nog moeilijker zijn om iemand te vinden die daar zo ver in staat als Jean Luc. Hij vertelde me ook over zijn vader die reuma heeft en die door fietsen ook veel beter werd, net zoals ik. Dus ik voelde me begrepen.

    Na een ritje van 15,5 km kwam ik daar aan en werd er vriendelijk met mountainbike en al binnen ontvangen. Dan kom je in een soort labo met allerlei electronische meettoestellen,camera's, computer en groot scherm en uiteraard een veelheid aan fietsonderdelen waarvan ik de helft zelfs nog nooit eerder zag. Eerst werd mijn achterwiel van mijn fiets gehaald en kwam er een ander in de plaats dat dan verbonden was met een toestel en draden. Alles werd geregistreerd op computer. Beide wielen stonden in rollers en terwijl ik er op fietste werd ik gefilmd om mijn bewegingen te observeren, om te zien waar ik minder goed functioneer. Mijn hele skelet werd in beweging bekeken en gemeten om te zien waar er aanpassing nodig was. Mijn 2 voeten doen niet beiden hetzelfde bv, dat werd vandaag ontdekt. Met behulp van een soort hoesje met bedrading dat over mijn zadel werd gelegd, werd ook de druk van mijn zadel gemeten en in beeld gebracht, en daarna werd hetzelfde gedaan met 2 nieuwe zadels waarvan dus 1 geschikt werd bevonden. Scheelt al heel wat zadelpijn. Want ik ben niet zo kleinzerig dat ik het fietsen laat voor wat zadelpijn, ben veel pijn gewend waar dat niks tegen is, maar het gaat wel veel beter gaan zonder pijn. Het nieuwe zadel zou ook beter moeten zijn voor mijn rug.
    Ook trappers werden gemeten, maar door mijn voetproblemen, gewrichten die niet meer kunnen bewegen mag ik geen klikpedalen hebben. Dat dacht ik eerder al, maar dat heeft hij nog bevestigd.
    Dan werden er ook metingen voor het stuur gedaan, voor de stand enzo, en daarvoor werden nog ergonomische handgrepen besteld die mijn polsen ontlasten, waar ik er al 1 heb van kunnen proberen. Die kan ik dan over een paar weken laten plaatsen.

    Het was een heel interessante leerzame middag die mij nog veel fietsplezier gaat geven en die mijn gezondheid ten goed komt. Er gaat ook nog een verslag gemaakt worden van alle metingen voor onderdelen voor de meest ideale fiets voor mij. Nu wordt mijn huidige mountainbike al wel aangepast maar als ik een nieuwe koop kan het dan nog beter door dat verslag van Bike Experience.

    Op de terugweg heb ik dan al op het nieuwe zadel kunnen fietsen wat veel beter zit. Alleen de hogere stand is erg wennen maar zou beter zijn voor mijn bekken. Ik zal er best mee gaan oefenen in het bos want in het drukke verkeer is het nog wat te moeilijk om veel op en af te stappen. Maar het komt goed, ik heb al zo veel evoluties op de fiets tot een goed eind gebracht, van driewieler tot mountainbike, met wat hulp van een expert wordt het vast nog veel beter. Ik ben hier toch wel erg gelukkig mee smile

  • 2016

    Ondertussen zijn we al een nieuw jaar en heb ik lang niets geblogd. Ik heb er niet bewust mee willen stoppen, de omstandigheden waren te moeilijk. Als ik geen comfortabele plaats heb voor mijn computer lukt het niet omdat ik wel heel veel moeite heb met typen. De reumahanden laten het niet toe te typen op touch screen dus even iets vanaf een smart phone, dat lukt me niet, net zoals ik zelden op tijd smssen kan beantwoorden. Mijn reuma hindert in alles wat ik wil doen maar ik heb nog steeds heel veel zin om daar tegenin te gaan.

    Ik ben weer begonnen met dansen, weliswaar op mijn orthopedische schoenen want ik heb in feite geen voetgewrichten meer. Dwz dat de kleine gewrichtjes allemaal zijn vastgezet, alleen mijn enkels kunnen nog bewegen en dus kan ik onmogelijk op blote voeten stappen, maar salsa dansen op mijn op maat gemaakte orthopedische schoenen dat lukt me nog goed. Het doet me goed. zelfs mijn bekkenpijn vermindert weer, zalig!
    Wat men niet ziet is dat ik het wel nodig heb om eerst een siesta te doen voordat ik naar dansles kan, maar dat is wat er nodig is om eens iets leuks te kunnen doen, dan moet dat maar. Gelukkig sta ik daar al ver genoeg in om ook eens te kunnen overslaan wanneer ik rust nodig heb. Ik ben ook blij dat ik weer bij Bailando dans waar ik weer met open armen werd verwelkomd, doet toch goed zo nog een stuk sociaal leven weg van zorgen en pijn.

    Mijn pino is nu hersteld en daar kan ik binnenkort ook weer mee gaan toeren.

    Ik droom momenteel van een grote fietstrip naar het Zuiden die ik misschien alleen, maar toch liefst met een fietsmaat wil doen. Ik ben al allerlei opzoekingswerk aan het doen ter voorbereiding.

    Maar nu heb ik wel een donkere wolk boven mijn hoofd hangen die roet in mijn eten zou kunnen strooien. Blijkbaar ben ik allergisch aan het reageren op de medicatie die van mij de laatste 10 jaar een veel actievere persoon maakte. Ik was gisteren bij mijn reumatoloog, er werd ook bloed afgenomen en over enkele dagen kan ik bellen voor de uitslag. Er zal ge-evalueerd moeten worden of ik met mijn biological moet stoppen of niet en dan iets nieuws opstarten. Klinkt simpel maar dat is het helemaal niet. Als ik met een nieuwe start is het nog de vraag of die wel vat kan hebben op mijn lichaam en hoe lang dat zal duren voor we dat merken, want dat is nooit zeker van te voren. Dit is niet het soort medicatie dat altijd doet wat het moet doen zoals veel andere middelen. Voor reuma bestaat er niets wat met zekerheid werkt. Maar er is wel kans dat het zeer goed kan werken. Een risico dat men enkel neemt als er niets anders meer werkt. Dus moet ik het nu nog 2 maanden evalueren of Humira nu echt niet meer werkt of nog wel. Alleszins gaan er nog veel testen aan vooraf gaan voor ik met en ander soort medicatie mag starten. 
    Met Humira inspuitingen kreeg ik geen gewrichtsontstekingen meer en voelde ik me fitter en minder moe, maar nu valt het voor dat ik na inspuiting niet alleen allergische reactie krijg op de plaats van inspuiting, een dikke onderhuidse bol die nog zwelt de dagen nadien, maar ik kan de volgende dag dikwijls ook niet meer het bed uit, kan me dan niet recht houden, moet me van bed naar zetel slepen, krijg spierpijn en ben zo moe dat ik hele dagen en nachten achtereen kan slapen, krijg niets voor mekaar enkele dagen en heb daarna ook nog veel pijn. Dit was de laatste maanden 1 op 2 inspuitingen. En dan nam ik er al een middel tegen allergie bij, Cetirizine. 2 jaar geleden begon dat met af en toe een slechte reactie en nu is dat zo steeds meer. Misschien is het opnieuw tijd voor vernieuwing. Maar elke reumapatient weet dat dit risico's met zich mee brengt die we niet graag nemen want niemand wil zwaar invalde zijn door erge opstoten als het niet blijkt te werken.

    Ik ben ongerust want ik wil niet graag de levenskwaliteit verliezen die ik na vele jaren miserie had herwonnen. Maar ik zal moeten afwachten wat komt en hopen op een gunstig verloop.

    Dat zijn de muizenissen op dit moment in mijn hoofd....