• Immobiel.....

    Een week geleden werd ik geopereerd aan mijn linkervoet. Dit was al van voor vorige zomer gepland dat ik deze winter de 2 operaties zou ondergaan. Van maandag tot donderdag was ik daarvoor in UZA. Alles is perfect verlopen al kan ik nu natuurlijk niet actief zijn. Om 9u werd ik geprepareerd voor de operatie en om 21.30u ben ik wakker geworden uit de narcose op mijn kamer. Tot de 2e week van maart mag ik totaal niet op mijn voet staan of stappen om de botcorrectie te laten helen. Ik mag het verband ook niet open doen of nat laten worden.
    Stappen met krukken op 1 been is geen optie. Pols en handgewrichten zijn daarvoor te zwak.  Ik moet ook 3 weken mijn voet laten hoog liggen. Daarom werd ik net zoals de vorige keer in November 2012 liggend naar huis vervoerd, en door 2 ambulanciers de trappen op gedragen naar mijn appartement. Dat klinkt zeer ernstig, maar dat is het niet echt. Het is enkel gecompliceerd vanwege mijn typische reuma, mijn leven is niet in gevaar. Mijn levenskwaliteit ging wel erg achteruit gaan zonder deze orthopedische operaties. Het is mij niet aan te zien in welke mate mijn voeten mijn leven moeilijk maken, omdat ik een vitale indruk geef door overal per fiets te verschijnen en dus minimaal te stappen; maar ik zie enorm af wanneer ik eens 100 m heb moeten stappen; dat kan me weken extra pijn bezorgen. Steeds meer ondragelijke pijn, en binnen korte tijd niet meer kunnen stappen zou mijn lot worden. Nu maak ik weer kans op een actiever leven. Maar voorlopig moet ik nu binnen blijven, tot ik terug op controle moet en naar beneden wordt gedragen, want ik heb geen lift om met de rolstoel naar buiten te kunnen.
    Het is niet de bedoeling dat ik voor altijd in een appartement zonder lift woon, maar er zijn lange wachtlijsten voor betaalbare geschikte woningen, dus moet het voorlopig zo.

    De genezing van de voet verloopt vlot. Toen na 3 dagen de morfine-pijn-pomp werd afgekoppeld, kon ik beginnen met mijn enkel en tenen te bewegen, en had ik enkel nog maar 2 ontstekingsremmers per dag nodig, die dan de pijn kunnen weghouden. Ik ben dus blij dat ik al zo ver sta, al is het niet echt een pretje om 3 weken niet actief te kunnen zijn.  Hopelijk krijg ik nog wat bezoekjes die me willen afleiden.
    Ik kan alleen mijn plan trekken met mijn rolstoel in mijn appartement, en er komt ook dagelijks een uurtje hulp langs om het wat makkelijker voor me te maken en voor boodschappen.
    Ook mijn zoon heeft zich weer van zijn zorgzame kant laten zien door boodschappen te doen, af te wassen en te koken. Een perfect lekker wokgerecht maakte hij, zonder ooit kooklessen gevolgd te hebben, gewoon met enkele instructies van mama. Dat deed me echt plezier.
    Daarnet heb ik een beetje strijk gedaan, zittend, maar dat is meer belastend voor het bovenlichaam dan staande. De was doen en op een rekje hangen is natuurlijk geen probleem. De afwas en koken is nog wat te moeilijk omdat ik in dit stadium best nog niet op 1 been ga rechtstaan, de voet moet platliggen. Een paar minuten de voet omlaag houden in de rolstoel gaat wel om met te verplaatsen naar toilet en badkamer en enkele seconden rechtstaan op een been om de voordeur te beantwoorden of iets uit een keukenkast te nemen gaat ook wel, maar nog niet veel meer. ik kan zittend douchen met mijn voet in plastic ingepakt, liggend op een plank, en rustig mijn tijd nemen om te genieten van het warme water, want dat miste ik het meest in het ziekenhuis. Want met buisjes aan je lijf kan je niet uit bed, allicht niet met morfine, te gevaarlijk, het verdoofde been is dan lam.
    Ik heb nu wel wat meer gelegenheid om aan de PC te werken als ik mijn been hoog kan leggen. Zo ben ik dan toch genoeg bezig om de tijd te laten passeren. 


    Hopelijk hou ik het nog wat uit zonder mijn basismedicatie, want dat is het zwaarste. De reumaremmer Arava en de biological Humira moest weer tijdelijk gestopt worden, om een vlotte genezing niet te verhinderen, wegens de belasting van deze medicatie op het immuunsysteem. Doch, zonder deze medicatie zal ik steeds minder energie hebben, en meer gewrichtspijn waar ik tot nu geen last van had. Ook kan ik opnieuw meer spierpijn krijgen door niet veel te kunnen bewegen. Dat is de realiteit van deze aandoening. Ik hoop dan dat de eerste  weken vlug voorbij zullen zijn en dat alles dan weer vlug normaal wordt als voorheen. Nog even afwachten.....maar het ziet er niet slecht uit. Ik doe zelf alvast mijn best om alles goed te doen Lachen


  • Fitnessschema 2012

    Sinds ik in het voorjaar van 2011 stopte met de revalidatie voor mijn rug en armen met aquatherapie, onderhoud ik mijn spieren met fitness in Sportoase. Natuurlijk gaat dat bij een reumapatient met ups en downs beïnvloed door opstoten, maar over de hele lijn is het resultaat meer kracht, en minder pijn in spieren. Door een zware infectie in 2011 heb ik wel een aantal dingen moeten wijzigen. Het gebruik van crosstrainer, loopband en step heb ik moeten weglaten om de voeten te sparen die te dikwijls ontsteking vertonen, maar ik nam er krachttoestellen voor de benen die ik zittend kan gebruiken bij.
    Het programma is als volgt:

    Cardio:
    Een half uur fietsen op niveau 10 (Life Fitness) beginnend bij 70 toeren, na 5 min naar 80 toeren, tegen 25 min gaat het dan even naar 100 toeren en dan in 5 min terug uitbollen. Zo kon ik een gemiddelde snelheid bereiken van 25 km/u met gemiddelde hartslag van 125 p/min. Dit deed ik dan liefst minimum 3 keer per week, en in het fietsseizoen liefst 6 dagen per week wanneer buiten fietsen wegens weersomstandigheden of fietspech geen optie was.
    Wanneer ik me om een of andere reden minder sterk voelde, verlaagde ik het niveau (trapkracht) maar hield er wel aan de tijd en het toerental dat ik vooropgesteld had aan te houden.
    Deze manier van fiets-training kwam tot stand na ondervinding en met de expertise van mijn ervaren personal trainer bij Sportoase.

    Kracht:

    Seated Leg Press: opgebouwd van 45 kg tot 85 kg, 2 sets van 15
    Leg extention: 20 kg gaf irritatie aan rechterknie, dus af naar 15 kg, 2 sets van 15 
    Hip Abduction naar binnen, begonnen op 45 kg en uitgewerkt en goed houdbaar op 85 kg, 2 sets van 15
    Hip Abduction naar buiten, idem als naar binnen.
    Torso Rotary: begin 25 kg, houdbaar op 35 kg. 4 sets van 15, 2 sets naar links en 2 sets naar rechts.
    Dit is het enige toestel waarbij ik mijn handen gebruik, omdat grip hierbij niet belangrijk is, het is eerder afduwen dan vasthouden, en dat lukt dan wel.
    Krachttoestellen waarbij een grip van de handen nodig is kan ik niet gebruiken. Wel uitgeprobeerd in het begin, maar dat geeft pijn en zwelling door forceren, zelfs met het laagste gewicht, aan handgewrichten en die heb ik dan afgeschaft.
    Bovenstaande krachttoestellen kan ik goed gebruiken zonder last achteraf, en geven meer kracht als resultaat, en ook vermindering van pijn in de geoefende spiergroepen. Krachttoestellen werden mij niet opgedragen door mijn trainer, ik heb ze zelf eerst voorzichtig uitgeprobeerd voor ik ze met regelmaat en succes bleef doen.


    Oefeningen op de mat: (voorgeschreven door mijn personal trainer ter versteviging van rug en buikspieren, armen en schouders en nek)

    Liggend met de rug over de grote bal van +- 50 cm hoogte, situps, 2 sets van 15

    liggend met de rug over de grote bal, bal van 3 kg in de 2 handen van linkerzijde naar rechterzijde brengen, 2 sets van 30. (in 2011 begonnen met bal van 1 kg, dan 2 kg tot huidige 3 kg)

    Recht zittend op de grote bal, halters van 1 kg in de handen, opgetild met ellebogen op schouderhoogte, tegelijk 1 been 20 cm van de grond heffen en dus steunen op 1 been, dan de halters boven het hoofd samen brengen, 4 sets van 15, met telkens het andere been geheven gedurende 15 tellen. (deze oefening ben ik begonnen in 2011 met halters van 0,5 kg) Doordat ik de haltertjes omhoog houd, liggen ze makkelijk in de hand en heb ik geen ferme grip nodig, waardoor het lukt. Ik haal ze enkel omlaag om weg te leggen.

    Elastiek rond paal op lendenhoogte, op 1,20m afstand staan en trekken met de handen, 2 sets van 15, zonder gewicht.

    Op halve bal staan en 2 sets van 15 squats.

    Wanneer armen en schouders fit genoeg zijn, op de hangstoel hangen en kniëen hangend optrekken, 2 sets van 15 (of iets minder wanneer de armen minder goed meewerken)


    Regelmatig werden nieuwe toestellen uitgeprobeerd. Wanneer dat te belastend bleek voor de gewrichten werden ze niet herhaald. Dit was vooral zo met de handen. Door de misvorming en dislocatie van handgewrichten is oefenen met de handen niet mogelijk, kan niks goeds opbrengen. Ik houd er wel aan nieuwigheden te proberen op laag niveau voor ik ze afschrijf.  Er werden in het totaal veel meer toestellen uitgeprobeerd dan wat er nu op mijn programma staat. Wat ik nu doe is wat ik het best volhoud en wat goed resultaat geeft.

    Na krachtoefeningen wacht ik steeds minstens 2 dagen voor ik er opnieuw mee begin, voor de recuperatie van mijn spieren. Eventuele spierstijfheid komt bij mij meestal pas 2 dagen na oefening. Spierstijfheid kan ik echter vrij makkelijk vermijden door 9 of 10u te slapen ipv de klassieke 8u en zeker niet minder, en natuurlijk ook door niet te overdrijven. 
    Ik doe al mijn oefeningen op een rustig tempo, goed gefocust op de spiergroepen waar ik mee bezig ben. Ik doe van alles eerst 1 set van 15, en overloop daarna opnieuw dezelfde routine voor de volgende sets van 15, zo geef ik rust aan een reeds geoefende spiergroep, tewijl ik een andere spiergroep oefen. Op deze manier ben ik er minder vermoeid van, en heb ik achteraf een voldaan en prettig gevoel in het lijf.
    Ik ga in de dagen dat ik geen krachtoefeningen doe, nog wel graag een half uur mijn fietsprogramma doen als het kan.
    Een volledige fitnessessie cardio + kracht duurt voor mij een rustige 1,5u.
    Ik kan dit niet op een streng hongerdieet. Ik moet enkele uren voor de training gegeten hebben, en er na eet ik een stuk fruit voor ik thuis nog een evenwichtige maaltijd kan bereiden.


    Ik hoor geregeld dat fitness zwaar is, maar dat is niet waar, anders kon ik het niet. Iemand die van de eerste keer zou beginnen met 85 kg te tillen, zoekt wel problemen, zo deed ik dat niet. Mijn eerste halters wogen 0,5 kg. Het kan ook zijn dat mijn programma hoe ik dat opbouwde belachelijk lijkt voor sterke mensen die graag stoer doen, maar ik hoef mij met niemand te meten in een fitness centrum. Ik neem mijn gezondheid gewoon heel serieus en dat is waarom ik dit doe. Dit trainingsschema toont aan dat iemand met vergevorderde reuma, ik heb al 40 jaar RA, de conditie nog steeds kan verbeteren als je dat maar zacht genoeg opbouwt, en dat je ook bereid bent een stap achteruit te gaan wanneer de reuma parten speelt. Dat hoort er gewoon bij. Stoppen hoeft dan niet. Minder intens oefenen en meer rust, brengt dan baat. Dat heb ik over de jaren heen ondervonden in al mijn revalidatieprocessen.

    I"m in competition with no one but myself! I just aim to improve, to be better than I was before!
    To FEEL better! 

  • Stap voor stap.....

    Eindelijk ben ik terug begonnen met fitness in Sportoase. Het is wel erg nodig voor mijn rug. De conditie is door de tijdelijke stop met de medicatie, en de voetoperatie en het verplichte stilzitten enorm achteruit gegaan. Ik heb weer meer last van felle spierpijn in de rug, zware spiervermoeidheid. Ik ben dan terug begonnen met anti-tnf toen de draadjes uit mijn voet werden verwijderd en er geen infectiegevaar meer was. Ook ben ik terug de vitamine B en magnesium beginnen gebruiken om mijn spieren wat beter te maken. Dat begint stilaan te lukken. Mijn reumatoloog was bijzonder tevreden over me. Vorige week moest ik ook nog bij de voetchirurg op controle. Ze zei dat ze niet wist wat ik nog kwam doen, dat de voet perfect herstelde, en dat vind ik dus ook. Vandaar dat ik sinds verleden week ook terug ben gaan fitnessen in Sportoase. Het is weer alles terug opbouwen, want met zo'n achteruitgang in mijn conditie, kan ik niet de draad oppikken alsof ik geen maanden stil zat. Helaas, een reumalichaam is een uiterst gevoelig lichaam, waar je heel attent naar moet luisteren. Ik gebruik nog steeds geen loopband en crosstrainer. Alle fitnestoestellen waarop men moet rechtstaan laat ik nog links liggen. Dat komt nog wel op zijn tijd.  Het is dus de fiets, de zittende krachttoestellen voor benen, heupen en torso en de oefeningen op de mat met de grote bal in mijn rug voor rug en buikspieren en armen en schouders met de haltertjes van 1 kg en de bal van 3 kg. het gewicht voor de benen heb ik van 85 kg naar 45 kg gezet om te beginnen en dat stel ik nu elke keer een beetje hoger om er terug aan te wennen. Mijn fietsprogramma heb ik ook opnieuw begonnen op niveau 1, maar wel nog steeds 30 minuten en nog steeds te beginnen op 70 toeren, dat op te bouwen, en te eindigen op 100 toeren waarna ik nog 5 min uitbol.
    Het was enorm doorbijten de eerste keer, maar terwijl ik bezig was ging het beter en beter. Ik heb nu bij elke sessie al een niveau hoger gezet zodat ik stap voor stap terug om mijn vroeger niveau kom;
    Ook heb ik een sessie over voeding, de glykemische index gevolgd bij mijn personal trainer, want ik kan dat gebruiken. Zo kan ik dan bewuster omgaan met koolhydraten. Ik moet daar attent op zijn, want ik heb al dikwijls de beruchte klop van de hamer gehad als ik een eind ga fietsen. Ik eet wel, maar zou het best aandacht besteden aan met welk voedsel heb ik het langst energie om actief te zijn, en dat is dus die met de laagste GI.
    Ik ben oud en wijs genoeg om een en ander over gezonde voeding te weten, maar nog wat kennis bijspijkeren kan altijd goed doen, en ik kan gelukkig rekenen op de expertise van een sporttrainer. 

    Ik was het laatste half jaar mentaal zwaar belast door aangrijpende gebeurtenissen. Daardoor had ik angsten en slechte concentratie. Dat heb ik nu aangepakt met Bachbloesems. Een vriendin die herboriste is stelde voor mij een persoonlijke mengeling samen uit etherische olien van bloemen. Ik ben daar veel rustiger en geconcentreerder door, en het lukt alweer om een beetje vertaalwerk te doen, en slapen lukt ook weer goed.
    Hoewel ik gebruik maak van allopatische geneesmiddelen voor mijn reuma, ben ik wel voorstander van homeopathie als het om het mentale gaat. Te veel chemie in mijn lijf wil ik niet, als het enigzins anders kan. 

    Stap voor stap kan ik dan toch mijn goede voornemens waar maken... :)