• Brunehaut 25/8

    Deze zaterdag ben ik helemaal afgezakt  naar Henegouwen aan de Franse grens, voor mijn wekelijkse RAVeL in Brunehaut. Het was weer verassend anders, en verassend bijna plat, dus heel makkelijk, als er geen sterke wind was geweest. Maar ik behoor tot de gepriviligeerden die een ligfiets van BaRiE mogen gebruiken, en dus het voordeel wan de aerodynamica mag genieten. Daardoor deerde de wind me niet. Dominique en ik konden bijna iedereen voorbij steken. Je moest al een zeer sterke fietser zijn in deze wind om de pino's niet te laten voorbij steken. Dat kan niet altijd gezegd worden want bij het mountanbiken hebben wij anders niet zo'n groot voordeel, maar we redden dat ook wel best.

    Het wordt stilaan duidelijk dat BaRiE een grote familie is en dat ik ze niet meer wil missen, en ik nog veel meer wil doen. Ik wil initiatieven nemen in Vlaanderen. Het zal dan niet zo groots opgezet zijn als Le beau vélo de RAVeL omdat dat georganiseerd wordt door grote maatschappijen, en wij daar niet dezelfde middelen hebben. Ik heb met onze voorzitster overlegd en ik wil privé initiatieven in Vlaanderen starten, en wil daarbij de hulp van vrijwilligers: andere fietsende reumapatienten, of sportieve mensen die op een of andere manier onze noden kennen, hetzij beroepshalve, hetzij door de omgang met reumapatienten; en die met ons willen fietsen rekeninghoudend met onze beperkingen. Zij mogen zich altijd melden, dan overleggen we samen hoe fietsinitiatieven voor 'Fietsen tegen reuma' in Vlaanderen op punt te stellen. Een idee van mij is: stel ieder een mooie fietroute voor in je eigen omgeving die je zelf kan gidsen, en waar je de fietsknooppunten van kent. www.fietsnet.be  Er kan dan nog overeengekomen worden of er geïnteresseerden zijn om die samen te fietsen, en dan een datum worden bepaald.
    We zullen het voorlopig houden op max min of meer 50 km en minstens 30 km op vlak terrein, en van 25 tot 35 km op heuvelachtig landschap waar geklommen moet worden. Alle soorten fietsen zijn toegelaten en het is de bedoeling om in groep te blijven. En als er reumapatienten zijn die meer kms aan kunnen mogen ze me dit altijd melden, ik kan daar ook wel wat verder mee gaan fietsen als het op een plek is naar waar ik mij kan verplaatsen.
    Suggesties zijn dus welkom. 

    Volgende RAVeL wordt zeer belangrijk voor 'Fietsen tegen reuma' en daarom hoop ik dat de fietsende reumapatienten en sympathisanten allemaal gaan afzakken naar Malèves-Sainte-Marie op 1/9 voor Le Beau vélo de RAVeL
    http://www.rtbf.be/vivacite/article_1er-septembre-maleves-ste-marie?id=7801024 
    Wie nog Nederlandstalige info nodig heeft hierover, laat het mij zo snel mogelijk weten. Dit is nu in het Frans omdat het door de Franstalige televisie wordt georganiseerd, maar ik geef vertaling indien gewenst als het voor woensdag wordt gevraagd. U reageert dan best met e-mailadres waarop u de info dan ontvangt. Voor de réservatie van de autocar vanuit Brussel moet u nu zeer snel zijn, want plaats is zeer beperkt.

    Op deze regenachtige zondag heeft een maatje van mij nog het initiatief genomen om mij op te halen, en naar een Cubaans groepje te gaan kijken in het park van Merksem. Nog even tussen de vlagen door enkele Cubaanse dansen gedanst.(chachacha en salsa) Was nog een mooi intermezzo vandaag. Ik hou het dansen niet meer erg lang vol zoals enkele jaren terug, maar ik heb er nog steeds veel plezier van. Dat was de Cubanen niet ontgaan want we werden meteen uitgenodigd op het podium te komen dansen voor een wedstrijd, maar dat was wat te veel van het goede.
    Aan mijn dansmaatje: dankjewel! Ik vind het heel lief dat je me niet vergeet, je hebt mijn grijze zondag weer gekleurd x

    Ziehier de kaart van de RAVeL te Brunehaut:
     
    http://ds3.ds.static.rtbf.be/article/pdf/brunehaut-1344082181.pdf


    N
    IEUWS!!!!!!
    Op zondag 2/9 om 13.40u wordt er op RTBF La Une een reportage gemaakt in het programma 'Le beau vélo de RAVeL over Cap 48 (organisatie die zich bezighoud met activiteiten voor mensen met een beperking) en 'fietsen tegen reuma'. Cap 48 werkt samen met BaRiE (Fietsen tegen reuma) Zo fietsen er met ons ook blinden mee op tandems want dit is voor hen de enige manier om aan sport te doen. Solidariteit met mensen met een beperking om het mogelijk te maken dat zij ook kunnen bewegen is zeer belangrijk. Daar zijn zelfs heel sportieve mensen bij, ook al hangen zij soms volledig van de hulp van een 2e fietser zonder beperking af. Ikzelf heb als reumapatient minder pijn als ik dagelijks beweeg, en dat is dan vooral fietsen.
    Allemaal kijken dus wie Frans verstaat, of digicorder instellen. Ik zal dan eens naar jullie zwaaien Lachen 

  • Hannut 18/08/2012

    Wat een mooie leuke dag was het! Aan ieder die dacht dat het te warm was om te fietsen, kan ik het toch aanraden. Het was misschien wel te warm om te racen, maar fietsen en de wind voelen in de warmte, is alleszins beter dan stil zitten. Maar diegenen die niet eten en te weinig drinken, lagen wel in de lappenmand na 16 km. Gelukkig kon ik er eentje op zijn positieve brengen met mijn droge vruchten (abrikozen) zie ik altijd op zak heb, voor als ik plots te weinig energie heb.

    Ik ging dus fietsen met de groep 'Fietsen tegen reuma' in Hannut, provincie Namen, waar le beau vélo de Ravel weer een evenement had. Weer een mooie Ravel maar deze keer was er niet veel bos, weinig schaduw dus, wel oneindige velden, boerderijen, en leidde de tocht grotendeels over stoffige veldwegen. Het was het makkelijkste parcours tot hiertoe want geen al te steile hellingen. Ik mocht weer met Martine op de pino fietsen en dat gaat vooruit, ze traint immers voor de Ventoux :) Ik hou van haar stijl. Ik had me al afgevraagd, wanneer gaan we nu eens vallen als we in de bochten zo laag tegen de grond hangen? Nu is het eens gebeurd. Ze nam de bocht en kieperde me netjes zijwaarts van de pino af. Daar lag ik dan! Even blijven liggen en me er van vergewissen of alles nog normaal beweegt, in orde. Dan hielpen ze me overeind en met het stof af te schudden was ik er vanaf. Dan mezelf eens bekeken, geen schrammetje, ik voelde ook niks. We vielen omdat het steengruis waar we over draaiden wel een diepere laag stof bevatte door de droogte dan normaal. Maar dat remt ook af en dus was dat niet erg.

    Voor de rest was het fietsen in dat boerenlandschap zeer aangenaam, omdat de sympathieke boeren allemaal buiten stonden te zwaaien. Velen hadden hun sproeisysteem op de straten gericht om ons te verfrissen, en hier en daar stonden er mensen bekertjes water uit te delen. Het was zeer warm, rond de 30°, en iedereen deed zijn best het ons aangenaam te maken, dus was de sfeer nogal uitgelaten.
    Na 17 km hebben we een pauze gehouden van 20 min, en 2 flesjes Spa naar binnen gekapt, om dan daarna de 33 km te voleindigen. Dat ging goed, ik heb geen tussenstops nodig gehad om te bekomen van de warmte, het was een makkie eigenlijk deze keer. 
    Je moet dus echt niet sterk zijn om dit aan te kunnen, enkel verstandig, en een beetje ervaring helpt ook. 

    Het is echt wel warm dezer dagen, en dan moeten de inspanningen aangepast worden. ik was deze week een paar dagen oververmoeid omdat ik aan een nieuwe spuit Humira toe was, en de eerste dag er na moet ik ook veel rusten. Woensdag mezelf ingespoten, donderdagavond naar de Kattendijksluis gefietst, een beetje van de sfeer genoten en een beetje gedanst. Enkele toffe vrienden weergezien, doet altijd deugd. Dan heel dat eind terug door de nacht gefietst. ik heb dan vrijdag maar een rustdag genomen om er zaterdag weer goed in te vliegen. Nu zondag is het dan weer een iets plattere dag. Maar aan dit ritme gaat het allemaal wel met dit weer. Als het te warm is om te werken moet men genieten Lachen 


     http://ds3.ds.static.rtbf.be/article/pdf/flyer-hannut_h-copy-1343642864.pdf

  • Eindelijk hoogzomer! Braine-Le-Comte 11/8

    Te warm om binnen te zitten kies ik dan maar voor een tochtje langs de vaartdijk en een terrasje bij mijn zomer-zondags-goedweer-stamkroeg. Heel de weg, en nu ook nog, gezeten achter een stoere blonde Leffe, mijmer ik nog na over de mooie dag van gisteren, werkelijk een mooie Ravel. En niet in het minst door het stralende zomerweer.
    Toen ik in Brussel aankwam wachtte er al een bekende op me, Claire, een reisgenootje van de fietstrip naar Berlijn. Altijd leuk om vrienden weer te zien en samen te reizen. Deze keer ging de uitstap naar Braine-Le-Comte, Ecausinnes en Ronquières.
    Ik dacht het allemaal al gezien te hebben. Maar als je het nog niet per fiets bezocht, dan ken je er nog niets. Er is geen betere manier om een plek te leren kennen dan per fiets. Vooral als je houd van de natuur, want daar kom je enkel maar door te voet of per fiets of te paard. En aangezien ik per fiets heel wat meer kilometers aankan dan te voet, doe ik dat per fiets.
    We hebben weer genoten van bossen en velden, wijdse panorama's van op hoogten, en pittoreske dorpjes in de dalen. Veel spannende momenten, want op een pino fietsen met 2 betekent 2 keer zo snel naar beneden rijden, en dat is gieren. Maar omdat er duizenden fietsers op de weg waren, was het niet vanzelfsprekend om plaats te hebben om vlot naar boven te fietsen. Moeten inhouden omdat je niet door kan, betekent ook dat het moeilijker naar boven fietsen is, maar we houden ons er aan alle hellingen op te fietsen, en niet te voet omhoog te gaan zoals velen doen. Af en toe krijgen we zelfs een duwtje bergop van een sterke fietser. Doch op een bepaald moment is het pad erg smal en modderig in bergop,  en gingen daar mensen te voet. Martine en ik vloekten omdat we gedwongen werden af te stappen, want als we gas hadden kunnen geven waren we daar zo door gevlogen. Maar eens boven, konden we weer aan dubbele snelheid naar beneden. Niet dat ik dat ideaal vind. Misschien zal niemand het begrijpen, maar voor mij is afdalen het moeilijkste. Bij elke bult in de weg dreig ik dan er af te wippen, en bij elke bocht in de afdaling, dreig ik er uit te vliegen, want ik zit tenslotte los op dat stoeltje zonder een stuur om aan vast te houden, want de achterste fietser bestuurt de pino. Ik heb geen grip in de handen, dus helpt het niet echt aan de stoel vast te houden, en dus moet ik mijn lichaam vastklemmen tussen pedalen en rugsteun, en klem ik de armen achter de rugsteun. Mensen met een beperking moeten vindingrijk zijn als ze iets willen kunnen wat normaal niet kan.
    Zoals wij door de dalen vlogen, vloog de tijd ook voorbij.

    Eens terug op de site had ik het erg warm, en omdat de tent van onze groep BaRiE naast een ijskraam stond werd ik verleid in een zonde. Ik had ineens zin in een groot ijsje zoals ik in geen 5 jaar meer gegeten had en bestelde er een met 3 bollen, vanille, aardbei en bosbes én slagroom in zo'n grote hoorn. Dit had Marie-Jo, onze voorzitster gezien en ze moest er per sé een foto van nemen Lachen
    Waarschijnlijk is het door schuldgevoel van dat ijsje dat ik vandaag per sé weer de fiets op wou, ook al was ik van plan om te rusten met mijn zere voet
    Nu ja, het is een gewoonte. Vorige donderdagavond ben ik nog eens naar Antwerpen Danst aan de Kattendijksluis gefietst, en er heerlijk salsa gedanst onder de sterren, en geeindigd met een slow. En dan weer terug door de nacht gefietst, best te doen bij zomerweer.
    Ah wel, de zomer is er om van te genieten en ik ben daar alvast goed mee bezig Lachen 

    Hierbij de route van de Ravel die we gefietst hebben:

    http://ds2.ds.static.rtbf.be/article/pdf/flyer-braine-le-comte_v_2012_new-1344512721.pdf

  • Luik Sart-Tilman - Seraing 4/8

    Om 7u vertrek ik naar Brussel en kom netjes op tijd om 9.45u aan de bus die wacht aan de Centenaire om de ravel-liefhebbers naar Luik te voeren. De reputatie van 'Le beau vélo de ravel' indachtig, heb ik al voorpret bij de gedachte aan de mooie route die ze zonder twijfel weeral uitgezocht hebben. Om 11.30u kan ik er eindelijk aanschuiven voor mijn brunch, nodig, want met enkel een kleinigheid om 6.30u binnen, kan ik moeilijk vooruit komen bergop.
    Ik mag met Martine fietsen, die ik reeds ken van BaRiE en dus gaat dat weer prima gaan, alleen hebben we deze keer een eigenzinnige pino die zich niet laat controleren, ma'ar zelf beslist wanneer hij van versnelling wisselt, en dat geheel tegen de zin van Martine en mezelf, en ook de banden zijn niet in orde, maar we laten ons daardoor niet uit ons humeur brengen.

    Het bos in Sart-Tilman brengt mij terug naar vroege jeugdherinneringen. Ik was er reeds als 10-jarige op een schoolreisje. Het is een mooie Ravel, hoofdzakelijk door bossen, veel aardewegen met steenresten en gelukkig is de zon vandaag de hele dag aanwezig met een 25°.

    Vandaag kwam RTBF ons groepje filmen. BaRiE fietste samen met de ploeg van Au bout du monde. Men wil speciale aandacht geven aan Yves een handbiker die er zijn beroep van maakte. Hij was een van de geselecteerden die met 'Au bout du monde' de fietstrip naar Guadeloupe wonnen en deden. Ook wij van BaRiE met onze gele shirts kwamen even in beeld met onze speciale fietsen. Wij waren dan met 4 reumapatienten op pino's (ligfietstandems), enkele blinden op tandems, en enkele handbikers (mensen die het gebruik van hun benen verloren) Gelukkig hebben Martine en ik ons op de achtergrond kunnen houden, want er ontstond een valpartij op maar 2 meter van ons af, door een RTBF-moto met journalist die mensen van de groep interviewde. Gelukkig werd er op dat moment zeer traag gefietst en waren er geen erg gekwetsten. Maar dit kwam ook wel omdat er veel te veel fietsers te dicht bij elkaar fietsten, niet moeilijk als je met 8000 fietsers dezelfde route doet.
    Op 1 september zullen we nog eens in de kijker fietsen, en dat wordt dan op 2 september uitgezonden op RTBF La Une, rond 13.35u ongeveer op Le beau vélo de Ravel, dus heb ik mijn digicorder al ingesteld. 

    Het wordt stilaan een gewoonte, elke zaterdag een Ravel fietsen tussen 25 en 35 km heuvellandschap, en wat rondhangen op de site. Zo te zien is het verslavend, want de meeste mensen komen elk jaar zo veel mogelijk terug. Voor mij is het een aangepaste versie van MTB voor beginners. Ik heb het er niet moeilijk mee, maar het is dan ook supermakkelijk als ik enkel mijn benen moet gebruiken op de pino, en er iemand anders stuurt. Sturen zou zwaar zijn voor mij maar ik moet wel goed duwen op de hellingen, want er moeten 2 personen op een fiets omhoog en wij stappen niet af om te voet omhoog te gaan. Hopelijk ga ik een van de volgende jaren deze ravels gaan fietsen, zelfstandig op een eigen aangepaste fiets. Ondertussen is dit al een leuke afwisseling op het fietsen in de vlakke Voorkempen waar ik woon. Ik beschouw het als een eerste stap naar meer. 

    Na de fietstocht is er nog gelegenheid om in het zonnetje te genieten van BBQ, een Val Dieu blonde, en live muziek van Sioen voordat de bus om 18.30u terug naar Brussel vertrekt. Tegen dat ik dan thuisgeraak met trein, bus, fiets, is het 23u en val ik omver van slaap Lachen


    http://ds4.ds.static.rtbf.be/article/pdf/liege-flyer-1342878263.pdf