• Temse 2012

    Stralend weer! blauwe lucht, wat schapenwolkjes, een stralend zonnetje, wel redelijk frisse temperatuur, maar toch mooi weer geschikt voor een fietstocht, ware het niet zo dat het nu 20u is, en de dag zo goed als voorbij.

    Vandaag gingen we dus fietsen tegen reuma om het fonds voor het wetenschappelijk onderzoek naar reuma te spijzen. Toen mijn wekker om 7u afliep dacht ik dat het nog nacht was, want normaal schijnt rond die tijd de zon door het raam van de slaapkamer en die was niet van de partij. Opgestaan, maar ik heb me niet gehaast om reeds om 10u al in Temse te staan zoals gepland, omdat het pijpestelen regende. Dan maar op het gemak, de dag is nog lang. Uiteindelijk kwam ik bij de tent van BaRiE aan rond 11.30u en redelijk nat van de regen, door ongeveer 1 km stappen van het station naar de Wilfordkaai.
    Niet zo erg, ik vind het best gezellig om in die tent daar mijn Berlijn-reisgenoten terug te zien. Ze waren onder leiding van Magali al opwarmingsoefeningen aan het doen op de muziek die de dj speelde.
    Na wat overleg wie er met mij zal fietsen, besluiten we maar eerst lekker te eten van de middag BBQ om pas dan daarna te gaan fietsen.
    Na de middag wagen we het er dan op, al druppelde het nog steeds, maar we waren dan toch naar Temse gekomen om te fietsen. Ik deel met Werner een ligfietstandem, hij aan het stuur en ik vooraan liggend. Was weer even wennen, maar niet meer onwennig als de eerste keer.
    We hadden geluk, eens we goed aan het bollen waren is de regen gestopt en hadden we een droge tocht door Temse, Bornem, Hingene en vooral langs de Schelde. Het Scheldeland is mooi. Het was de moeite waard.

    De opkomst van fietsers en wandelaars was zeer mager door het slechte weer. Andere jaren kwamen er soms 1500 deelnemers voor opdagen, nu misschien maar een tiende. Echt wel zonde voor de fundraising, maar niet aan te ontkomen in een land als België. Volgende keer beter!

    Zo'n regendag kruipt niet in de kleren, dit zijn de dagen die me stijve spieren geven. Nu maar gauw in een heet bad, een kwartier weken met 4 soeplepels zout van de Dode Zee, een natuurlijke remedie waardoor ik geen extra medicatie hoef te nemen voor pijnlijke spieren. En ik ga slapen als een roos Lachen

  • reisverslag Brussel - Berlijn 2-9 juni 2012 met Biking against Rheumatism in Europe

     



    2 juni 2012

    Eindelijk is het zo ver. Om 6.15u vertrok ik naar het station. Rond 7u kwam ik daar Werner tegen, een reumaverpleegkundige die meefietst met BaRiE, voor mij leuker om niet alleen te treinen naar Brussel Luxembourg. In Berchem stapten er nog enkele fietsers op waaronder Mies uit Kalmthout die ook reumapatiente is.
    Om 8.30u werden we ontvangen op het Luxemburgplein in de ontbijttent en om 9u werden we toegesproken door enkele prominenten. Daarna maakten we onze fietsen klaar en vertrokken we. Het is een lange karavaan met een politie-escorte, onze Geo Secours volgwagen, daarna 72 fietsers bestaande uit reumapatienten en partners of vrienden, reumatologen, reumaverpleegkundigen, fysiotherapeuten en afgevaardigden van sponsor-bedrijven. Een 4 tal motorrijders ook niet te vergeten. Er rijden ook 2 vrachtwagens mee voor fietsen, en een koelwagen met eten, en een bestelwagen met pechmateriaal en bagage, plus natuurlijk onze autocar. We fietsen met eigen fiets of tandems of ligfiets tandems. We fietsten door de Europese wijk langs de groene rand van Brussel tot aan de Leuvense universiteit, waar we werden opgewacht door onze foeriers met pizza voor de lunch.

    Het regende, dus werden de fietsen ingeladen en reden we per bus naar Meerhout. Daar werden de fietsen weer uitgeladen, en fietsten we langs het kanaal naar Hasselt.

    Mijn duo-fietser Albert, uit Zuid Afrika, was in zijn nopjes dat het kanaal naar hem genoemd is. Het is een opgewekte man die goed kan fietsen, ook reuma-patient. Hij was ook content te ondervinden dat het dametje met 2 kunstknieen en de moeilijke handjes, ook echt fietst. En algauw werden we het racersduo dat meestal op kop fietste . We werden wel enkele keren teruggefloten wegens te snel.
    Het is een gloednieuwe sensatie voor mij te fietsen op 2 wielen met de benen horizontaal, maar ik had gelukkig een sterke duo-fietser zodat ik zekerder was dan alleen. Het was wel heel onwennig dat mijn bovenlichaam niet kon meewerken in die houding. En het was ook wat beangstigend om zelf geen stuurcontrole te hebben, en dus mijn lot in de handen van mijn duo-fietser te leggen, een onbekende, maar ondanks wat bange momentjes af en toe, was ik toch in goede handen en deed ik mijn best het makkelijker voor hem te maken. En een mentale uitdaging vind ik best gezond.
    's Avonds kon ik toch zeggen dat de eerste ritten erg waren meegevallen, maar het was echt wel een nieuwe fietservaring en een nieuw avontuur. Ik zag het zitten om zo 5 dagen te fietsen.

    In Hasselt logeerden we in het comfortabele Holiday Inn. Ik had als roommate Ludwien, die net zoals ik voor de eerste keer met BaRiE op fietsvakantie ging, een hele vriendelijke dame. We werden goed in de watjes gelegd maar het avonddiner was om 20u en duurde wat te lang voor mij want ik had mijn bed nodig. ik denk er volgende keer vroeger in te kruipen.

    Ik voel me echt gelukkig hier deel van te mogen zijn, met allemaal zeer aangename mensen om mij heen. Solidariteit is zoiets moois. ik mag geen enkel moment mijn eigen bagage dragen. Ik word super verwend, ik ben voor het eerst echt op vakantie Lachen


    3 juni 2012

    Om 6.30u op en om 8u na een lekker ontbijt de fiets op om van Hasselt naar Luik te fietsen. Het was erg nat en bij elke stop wisselden er meer mensen de fiets voor de bus. Doch Albert en ik waren gekomen om te fietsen en wilden graag doorzetten. Ik had mijn regenponcho aan, maar op een ligfiets waait het onderste deel op, en wordt ik nat tot het middel. Ook komt de opspattende regen door de gaatjesstof van het stoeltje van de ligfiets, en dus werd ik erg nat.

    Onderweg toen we een tijdje schuilden voor de regen hebben we pakken lol gehad. We waren in de laadruimte van een truck gaan staan en onder de deskundige leiding van de franstalige fisiotherapeuten, absoluut meeslepend, begonnen we te zingen en te dansen in de truck. Toen had een truckchauffeur het duistere idee om de klep van de laadruimte toe te doen, waardoor het pikdonker werd in de truck. Maar de vrolijke massa mensen binnenin feestte luidruchtig verder...... Lol met BaRiE......wat een ambiance!
    We lieten de truck nog wat harder heen en weer schommelen en zo hebben ze dan maar weer open gedaan om erger te voorkomen Tong uitsteken

    Toen we in Luik aankwamen werden we daar ontvangen in het stadhuis door de schepen van Sport, waar ons ook een broodjeslunch werd aangeboden.

    Daarna mochten we droge kleding uit onze bagage nemen en ons in de bus omkleden. Zalig gevoel weer droog te zijn. Toen ging het per bus verder naar Düsseldorf.



    4 juni 2012

    Na een stevig ontbijt in Hotel Ibis, reden we 20 minuten met de bus tot buiten stedelijk gebied. Dan werden de fietsen uitgeladen en begon onze fietstocht. In Wickede wachtte de plaatselijke fietsclub op ons om ons te begeleiden in de Ruhrvallei, en na een woord van de burgemeester aldaar vertrokken we dan weer. 's Middags picnickten we nog op een dorpsplein waar we weer te gast waren bij een andere burgemeester. Daarna vertrokken we verder richting Arnsberg waar ook weer een burgemeester ons te woord stond met wat wetenswaardigheden over de geschiedenis van Arnsberg voor we de streek verder verkenden. We fietsten vooral naast de Ruhr en het was een heuvelachtig landschap met steile hellingen en afdalingen. We waren net op tijd terug aan de bus voor de regen weer met bakken uit de lucht viel, maar we hadden er dan toch een mooie fietstocht op zitten.
    Toen de ergste regen over was, zijn we nog een kijkje gaan nemen aan de stuwdam. Daarna reden we langs het meer naar hotel Dorint, luxueuze kamers, excellente welness en rijkelijk tafelen. Een zwembeurt en 2 gangen erlebnis-sauna konden nog net voor het diner, en was welgekomen op deze frisse dag van slechts 14°.

    http://www.eurobookings.com/arnsberg-hotels-de/dorint-hotel-sportresort-arnsberg.nl.html?cur=EUR&as=g&aid=2553974799&dsti=119141&dstt=8&label=gg_en_bh_60309-germany-arnsberg-dorintresorts-arnsberg-sauerland&gclid=CMCUlPLWxLACFYt-fAod40XBWg&akw=dorint%20arnsberg&asrc=Search 

    Hier wil ik nog terug naartoe om te gaan fietsen Lachen


    5 juni 2012

    Na weer zo'n voortreffelijk ontbijt van verse fruitsla, yoghurt met bosbessen, koffie,  volkorenbroodjes, kaas en huisgemaakte frambozenconfituur (mijn zwakheid) en vruchtensap, wat nu standaard mijn fietsontbijt geworden is, kon ik er weer tegen om aan een dagje fietsen te beginnen. Want een heuvelachtig landschap daagde ons uit.
    Het weer viel niet helemaal mee en dus zag men er tegenop van aan de 7 km lange helling van 15% te beginnen, en besloot men die te schrappen. Dan maar een parcours dat de meesten van de groep aan konden, mits af en toe een duwtje in de rug van de sterke fietsers die ons begeleiden, en wat ook absolute fun was met steile kortere hellingen en pittige afdalingen. Ik die afhang van mijn duo-fietser, moet de besturingscontrole uit handen geven wat niet makkelijk is, en dus is dat erg spannend en laat ik af en toe een kreetje van schrik of van jolijt, wat soms een beproeving is voor mijn fietsmaatje; maar het hoort er gewoon bij.
    Niet iedereen kan mijn karakter meteen begrijpen, maar ik ben van het soort dat als ik ergens schrik van heb, ik het vooral wel wil doen om het te overwinnen.

    Daarna ging het verder naar Potsdam, naar hotel Mercure City Potsdam, waar we weer een zeer mooie kamer hadden, absoluut design, tot in detail perfect. Duitse degelijkheid gecombineerd met esthetiek, top design.
    Potsdam is een mooie stad!

    http://www.mercure.com/nl/hotel-1582-mercure-hotel-potsdam-city/room.shtml


    6 juni 2012 Aankomst in Berlijn...

    Na het excellente ontbijt in hotel Mercure hebben we ingepakt en per fiets vertrokken richting Berlijn. het was een mooie weg. We reden voornamelijk langs de Kronprinzesinenweg die grotendeels langs parken en bossen loopt. Onderweg nog veel gelachen en gegrapt, en zoals altijd veel beziens en handgeklap gekregen met onze kanariegele shirts van BaRiE.
    Toen we stopten voor de picnic kwamen we onze Nederlandse collega"s van ReumaRun tegen. Goed te zien dat er in andere landen ook mensen met reuma deze actie ondernemen voor het goede doel. Maar het is wel opvallend dat wij Belgen onze reumatologen, fisiotherapeuten en reumaverpleegkundigen èn sponsors mee hebben, en dat zij ons daadkrachtig steunen, en zo zelf ook aan den lijve ondervinden hoe wij het maken in deze actie. Dat is toch wel heel bijzonder.
    Toen we arriveerden in Berlijn werden we enthousiast onthaald door de reumatologen en afgevaardigden van pharmaconcerns. Ik vond het wel wat overdonderend daar als eerste toe te komen voor al die klappende mensen, dat maakte me eventjes heel kleintjes. Het was geen race dus het was ook geen bovenmenselijke prestatie. Maar na 39 jaar reuma, mag ik er wel blij mee zijn dat ik zoiets fijns kan meemaken. Het was niet zwaar, maar het is wel dankzij goede verzorging, enerzijds medisch, en anderzijds mijn gezonde levensstijl, dat ik dit na 39 jaar reumatoïde polyartritis en fibromyalgie aankan, en natuurlijk ook door de excellente organisatie van BaRiE. Wij, de patienten die dit doen zijn een wetenschappelijk bewijs, dat de hedendaagse geneeskunde en sport, hand in hand gaan voor betere levenskwaliteit voor chronische aandoeningen van het bewegingsapparaat. En dat is de boodschap die wij willen geven aan de Europese overheden, investeren voor reumabehandeling heeft zin, heeft nut, moet gewoon!

    Van het congrescentrum fietsten we nog naar de Potsdamerplatz waar de Duitse Reumaliga ons verwelkomde. Ook dat was met een hartverwarmend applaus voor ons, want dat is een zusterorganisatie van ons, Reumanet en CLAIR, de 2 Belgische reumapatientenverenigingen. De Duitse patientenvereniging doen een nationale campagne rond beweging en promoten het dansen. Ze nodigden ons uit voor een countrydans. Mijn voeten deden pijn, maar toen plotseling Miriam Makeba door de speakers schalde, kon ik het toch niet laten op mijn eentje chachacha te dansen op het plein. De Cubaanse dansmicrobe heeft me nog niet verlaten, staat alleen 'on hold' tot na mijn voetoperatie later dit jaar.

    's Avonds waren we uitgenodigd door de Belgische reumatologen op de Belgian Night, een diner waar we als eregasten werden ontvangen. Ik ontmoette er ook mijn eigen reumatologe Dr Kruithof, die zeer opgetogen was dat ik het goed doorstaan had.

    Dan naar het Abbahotel voor onze welverdiende rust. Een mooi hotel met klasse wat bij een wereldstad als Berlijn past.

    http://www.agoda.be/europe/germany/berlin/abba_berlin_hotel.html?type=1&site_id=1410012&url=http://www.agoda.be/europe/germany/berlin/abba_berlin_hotel.html&tag=db83198b-4ad7-4c0f-b6b0-e2c66cff2168&gclid=COCEpIXcxLACFW1ItAod4g7ZYA 


    7 Juni 2012  Berlijn verkennen...

    Uitslapen, uitgebreid ontbijten en dan tot 19.30u vrij om de stad te verkennen. Ik heb momenteel spijtig genoeg niet de voeten om lang rond te lopen, dus besluit ik een sight seeing tour met een bus met open bovendek te doen. Ik stap op op de Kurfürstendamm, slechts 50m van mijn hotel, en zag tijdens de 3 uur durende rit de hele stad, terwijl ik via een oortelefoontje over elk gebouw dat we passeerden gedetailleerde uitleg kreeg. Ik kon ook afstappen, rondlopen, muzeums bezoeken en terug op een volgende tourbus stappen, maar daar had ik de moed niet voor, ik besloot alles van op afstand te bekijken en te genieten ipv me te forceren, pijn hebben, en dan nog niet de helft gezien te hebben. Ik heb een indruk van Berlijn opgedaan. Het is groots. Het ademt enerzijds een soort strenge orde van het klassieke, maar anderzijds heeft men er genoeg Zuid Europese hedendaagse architecten laten werken om de strengheid te doorbreken, en door de moderne dynamiek ook enigzins warmte te geven,  waarin Duitse degelijkheid ook hier de doorslaggevende factor is, en evenwicht en  meesterlijkheid doet uitstralen. Kurfürstendamm, Potsdamerplatz, Friedrichstrasse, Alexanderplatz, Checkpoint Charlie, Spandauerdamm, Unter den Linden, Brandenburg Tor, ik weet dat ik nog maar zeer weinig zag, maar ik zag genoeg om mijn interesse te wekken om terug te komen, indrukwekkend mooi en interessant.

    Daarna kon ik dan mijn pijnlijke ledematen ontspannen met een 3 gangen sauna in het Abbahotel, waarna ik weer fit was voor het voortreffelijke diner en een avondje socializen.
    Mijn fietsmaat Albert heb ik de eremedaille (een sleutelhanger van Berlijn) voor moed uitgereikt, dat hij het met mij als duo volhield te fietsen. Hij zegt dat hij het volgend jaar weer doet....eerst zien en dan geloven Albert! ....maar ik hou je aan je woord Knipogen


    8 juni 2012

    Vandaag is er niet veel activiteit te beleven want we vertrekken weer vanuit Berlijn richting westwaarts naar Dortmund, waar we overnachten voor we weer naar Brussel rijden. We namen al afscheid van onze Zuid Afrikanen Albert, Leila en Mair en enkele anderen en zo langs de autosnelweg dringt het tot mij door dat we ook de uitgestrektheid van het Duitse landschap achter ons laten. Zo'n groot land heeft dan ook veel grotere, meer uitgestrekte gebieden natuurschoon, ononderbroken door bebouwing, dan ons eigen kleine landje.

    Nu het einde nadert realiseer ik me meer en meer met wat voor schatten van mensen ik op reis ben, en probeer ik nog van hun gezelschap te genieten.
    Het treft me toch dat wij reumapatienten zoveel sterker in het leven kunnen staan, mentaal gezien, dan mensen die niets ernstigs mankeren. Dat is dan zo omdat we voor alles wat wij willen of kunnen zoveel meer moeite moeten doen, en daardoor ook veel meer genieten van het resultaat, de waarde daarvan beseffen, want het is niet vanzelfsprekend.


    9 juni 2012  Laatste dag met BaRiE...

    Na het ontbijt in hotel Ibis gaat het dan weer per bus richting Brussel.
    Met de bus reizen is niet ideaal voor mij en sommige anderen, daarom dat we niet in een dag zijn doorgereden, en ook niet omdat er maar 1 chauffeur is. Mijn voeten zwellen van stilzitten, en dus kreeg ik gisterenavond een gratis consult van fysiotherapeute Magali, die me een zout voetbad voorschreef, (waarvoor ze zelf even een colaglas liet vullen met zout uit de hotelkeuken,) 10 min voeten omhoog tegen de muur houden, en slapen met een kussen onder de benen. Dat helpt wel wat, maar beter zal het worden wanneer ik thuis nog eens langer dan 8u met mijn benen op mijn orthopedisch kussen kan liggen, en wanneer ik mijn dieet hervat Lachen

    Het was een zeer mooie trip. Het weer was niet warm, maar de harten van de mensen des te meer. Het was perfect georganiseerd door bijzonder gerdreven mensen die ik niet genoeg kan bedanken voor hun inzet en goedheid. Ik had ook tevreden geweest met minder, maar men doet bij BaRiE de dingen blijkbaar graag zeer goed.
    Het is ook mooi om te zien dat wij het als Belgische organisatie met Vlamingen en Walen samen beter doen dan de politici. Voor mij is dat evident, mijn wereld is groter dan de regio waarin ik woon. Ik heb al beloofd dat ik deze zomer nog met mijn Waalse vrienden ga fietsen en......

    Ik fiets volgend jaar met BaRiE naar Madrid !



  • Vertrek naar Berlijn.....

    Morgen is het zo ver! Om 6.15u vertrek ik, eerst naar Brussel, en om 10u vertrekken we daar met het 72-koppig peloton van de hoop, verdeeld in 3 groepen fietsend naar Berlijn, maar uiteraard doen we ook grote stukken per bus, of het zou niet te doen zijn in 5 dagen fietsen. Ik heb er zin in!
    We gaan eens tonen dat reumapatientjes met een goede behandeling nog iets kunnen, en dat de Europese overheden moeten blijven investeren in het wetenschappelijk onderzoek naar reuma en de behandelingen die nog maar in kinderschoenen staan.www.barie.be
    Indien er PC beschikbaar is in hotels kan het zijn dat ik het reisdagboek schrijf op mijn blog http://eenlevenlangvallenenopstaan.skynetblogs.be/about.html
    en anders hou ik het bij en publiceer ik het zodra ik kan.

    Om 10u is het officiele vertrek aan het Europese parlement in Brussel, via Leuven en Tienen naar Hasselt, en daar overnachten we.
    Zondag fietsen we eerst naar Luik en daarna rijden we met de bus tot Wickede, vandaar fietsen we naar Amsberg.
    Dan gaat het van Amsberg naar Potsdam.
    Op 6 juni fietsen we dan van Potsdam naar Berlijn waar we officieel ontvangen worden op het EULAR congres;
    Op 9 juni keren we per bus terug naar huis.
    Zo is het gepland en hopelijk verloopt het ook helemaal zo als alles meezit.

    Duim voor mij dat ik gezond blijf en geen pech krijg, dan zal het goed gaan.

    Tot binnenkort Knipogen