• Hoe moet ik nu trainen met dit slechte weer?

    Aangezien ik een fietstocht naar Berlijn op mijn agenda heb staan, moet ik mij daar op voorbereiden.
    Ik zou dus liefst alle dagen een fietstochtje doen.
    Maar het weer en mijn lichaam beslissen daar anders over.
    Als ik nu fietstochtjes ga doen in koud en nat weer, ga ik er spierkramp bij opdoen en achteruit gaan ipv vooruit omdat ik door reuma en fibromyalgie een uiterst gevoelig lichaam heb.
    Dus heb ik mijn fietstraining besproken met mijn trainer bij Sportoase, een ervaren man op dit vlak, waar ik graag wat van bijleer.
    Mijn trainer heeft me aangeraden van vooral op soepelheid te trainen omdat het dat is wat lang doet volhouden, het niveau te verlagen (de kracht waarmee je trapt) maar het toerental te verhogen (dus meer toeren is sneller trappen).

    Toen ik begon met de nieuwe training, ging het echt niet goed. Ik was direct begonnen met sneller te trappen op lager niveau, maar ik kreeg krampen in de benen. Ik ben het niet gewend spierkrampen te krijgen van fietsen, maar ik zit met bloedarmoede, te veel bloed verloren en heb tekorten in mijn bloed, en dat kan dan als gevolg spierkrampen hebben. Eerst heb ik mijn dieet wat aangepast. Ik at sinds februari geen koohydraten meer, maar ik ben in maart weer begonnen met voorzichtig wat volkorenbrood en havermout te eten om op krachten te komen. Nu heb ik dat in April terug afgebouwd en eet enkel nog brood in het weekend, verder terug dieet op basis van eiwitten en groenten. Ik ben momenteel ook vitamientjes aan het nemen, bio ijzer met vit C en B-fact forte en nog een magnesiumsupplementje en ik rust veel meer.
    Al wilde ik elke dag trainen, toen ik kramp kreeg ben ik toch de volgende dag niet gaan trainen en heb er gewoon een rustdag van gemaakt, en pas terug begonnen als de pijn weg was.
    Ik voel me nu beter met de vitamientjes, en het trainen komt nu op gang hoe het moet, rekeninghoudend met de werking van mijn lichaam. Ik begin door naar een toerental van 70 te streven en na 5 min streef ik dan naar 80 en 90 tot tegen de 100. Als ik tegen de 100 ben (meer dan 30 km p/u) dan gaat mijn hartslag bijna 160, maar ik voel me daar goed bij, en hou dat goed vol. Ik fiets daar nu 25 min. Het is de bedoeling dat elke dag te doen en  ik doe daar geleidelijk aan enkele minuten bij.
    Wanneer het weer dan droger wordt ga ik terug buiten kilometers vreten op de weg.
    Voorlopig gebruik ik geen crosstrainer en loopband of stepper om alvast kwetsuren te vermijden, om me helemaal op het fietsen te focussen. Ik doe wel nog wat krachttraining als onderhoud voor de reeds bereikte kracht, maar ik drijf dat nu ook niet door, omdat mijn lichaam nu extra gevoelig is.
    Waarschijnlijk zal dat voor sportieve mensen met een sterk lichaam maar povertjes lijken, maar hoe welgezind en vlotjes ik soms ook door het landschap fiets, ik ben en blijf mijn hele leven een revalidatie doormaken, daar is geen weg naast. Het alternatief is passief blijven in een rolstoel als ik dit allemaal niet doe. ik neem mijn lot liefst in eigen handen dan.


    Ik ben te vergelijken met een dieselmotor. De eerste km fiets ik traag, gaat het trappen maar moeizaam, maar tegen dat ik opgewarmd ben doe ik het goed en kan ik lang volhouden. 

    Het is wel spannend of ik met al de hindernissen die ik dit voorjaar tegenkwam wel sterk genoeg ga zijn voor Berlijn, maar ik zal mijn best doen om mijzelf goed te verzorgen, en dan zie ik daar wel wat ik er kan van maken.

    Als ik nu zo'n doel niet had, ik zou minder goed werken aan mijn conditie, en dan zou ik ook niet dat punt bereiken van me echt weer goed voelen in mijn vel.
    Ik fiets dus niet enkel voor het goede doel Biking against Rheumatism in Europe, maar ook voor mijn eigen goede doel, mij fit voelen!!! 

  • Training voor Berlijn

    Ik heb een tijdje verplichte rust gehad, maar nu ik weer al mijn activiteiten mag hervatten, heb ik eens bekeken hoe ik best kan trainen voor de fietsvakantie naar Berlijn. Ik heb een makkelijk parcours gevonden met het juiste aantal km, nl Brasschaat - Herentals - Brasschaat voornamelijk langs het Albertkanaal 67 km.

    Fietsen langs het kanaal is ideaal omdat je er geen auto's en geen verkeerslichten tegenkomt, of toch slechts zeer weinig, en dus is dat rustig en veilig. Daar de baan, geasfalteerd of van beton is en meestal ook breed genoeg is als voor 2 wagens, rij ik dan ook niet in de weg voor fietsers die haast hebben, en moet ik mij niet opjagen :) 

    Van bij mij thuis rijd ik door het Hertenbos naar knooppunt 20 gelegen aan het kanaal Schoten-Dessel, wat ik volg richting Wijnegem, van waar ik dan langs het Albertkanaal kan blijven fietsen tot in Herentals.
    Ik ben vertrokken met mooi zonnig weer, al was er een frisse wind en veel witte wolken op het hemelsblauw.
    Al gauw kreeg ik het te warm om mijn jasje aan te houden, het was echt genieten met langs één kant het water, en langs de andere kant enkele van de mooiste landelijke Kempische gemeenten.
    In Grobbendonk was er een omleiding, en dus moest ik van de kanaaldijk af de bewoonde wereld in.
    Op een 5 tal km van Herentals af begon het flink te regenen. Daar viel het geplande terrasje in het water. Ik besloot dan maar een schuilplaats te zoeken en daar dan ook te eten. Ik zag niet direct iets, en ben dan maar in een bushokje gaan schuilen. Na daar iets gegeten te hebben was de regen gestopt en besloot ik dan toch maar al terug te rijden. Ter hoogte van Viersel was er een wolkbreuk en felle koude wind, dus daar ben ik wat onder een brug blijven staan tot de regen minder fel werd. Toen ik weer doorreed had ik meer zin een horecagelegenheid op te zoeken om me op te warmen want mijn voeten waren kletsnat, ijskoud en verkrampten. Gelukkig was ik wel goed genoeg gekleed om de rest droog te houden. Ik vreesde dat als ik toen ergens gestopt had, ik toch niet meer dezelfde avond met fiets en al thuis had geraakt, dus bleef ik toch maar trappen zonder stoppen tot thuis.
    Thuis gekomen heb ik onmiddellijk een heet, ontspannend lavendelbad genomen, dat was wel nodig en verkwikkend.

    Het fietstochtje begon zeer mooi maar eindigde zeer nat :)
    Ik wist dat het een gok was, dus ik mag niet klagen.

    En voor diegenen die mijn activiteiten maar bedenkelijk vinden omwille van mijn reuma: 'Neen, ik ben daar niet stijf van, noch heb ik daar enige pijn van' Ja, dat had evengoed wel zo kunnen zijn, als ik geen beschermende kledij had aangehad, of snel had gefietst en zo te veel energie had verbruikt. Zonder mijn jas aan, was ik nog winddicht gekleed met ademende fietskledij, en met de regenponcho aan werden enkel mijn voeten nog nat, wat ik nog zou kunnen voorkomen met betere schoenen. 
    Ik weet uit ervaring dat als ik lang niet gefietst heb, ik mij moet houden aan duurtraining op een energiebesparend tempo. Als ik dat regelmatig kan herhalen gaat het steeds beter en kan dat tempo ook nog verbeteren op zijn tijd.
    En nu maar hopen dat we vlug betere temperaturen krijgen om voluit te kunnen gaan :)