• Fietsen met BARIE naar Berlijn

    Ik heb mij ingeschreven om met BARIE naar Berlijn te fietsen. Barie is niet mijn nieuwe vriend, (of tenminste niet slechts eentje) het is een organisatie voor 'fietsen tegen reuma', Biking Against Rheumatism in Europe. Ze fietsen elk jaar naar het Europese reumacongres EULAR, dat ook elk jaar in een andere Europese stad plaatsheeft. Zo zijn ze in vorige jaren al naar Parijs, Barcelona, Rome en Londen gefietst. Het 'peloton van de hoop' bestaat uit ong 100 deelnemers waarvan de helft reumatologen en paramedici, en de andere helft reumapatienten. Uit Vlaanderen via Reumanet en uit Wallonie via Claire, de 2 grote reumapatientenverenigingen. www.barie.be

    Waarom doen we het? Om te bewijzen dat wij mits een goede medische behandeling nog een goede levenskwaliteit kunnen hebben, want wij hebben geen ouderdomsziekte zoals velen denken, wel een auto-immuunaandoening, en uiteraard ook om te bewijzen dat fietsen gezond is voor iedereen op elk niveau. 
    We trekken de aandacht daarop omdat we de Europese overheid en de onze willen doen inzien dat wetenschappelijk onderzoek naar reuma en behandelingen echt de moeite is, en grote noodzaak en dat de betaalbaarheid van onze behandelingen moet gegarandeerd blijven. Een maandbehandeling kost immers meer dan een maandinkomen (zonder terugbetaling door de mutualiteit) wat tot nu toe nog wel kon, als men door de ziekte moet leven van een uitkering. En zonder deze behandeling kunnen velen niet zelfstandig leven.

    Reuma treft veel jonge mensen en kinderen. In Belgie hebben zomaar eventjes 3000 kinderen ontstekingsreuma, dat is 1 op 1000 kinderen, vanaf volwassen leeftijd worden de aantallen aanzienlijk hoger, en 75% van de jonge reumapatienten zijn vrouwen.
    Wij hebben ook nood aan aangepast werk, en dat is het thema van dit jaar.

    Gezien ik op 13 jarige leeftijd door deze aandoening getroffen werd, en meteen in de eerste jaren zwaar invalide werd, weet ik beter dan wie ook wat kinderen met reuma doormaken, fysisch en psychologisch, en dus gaat mijn hart ook speciaal naar hen uit, en ga ik maar al te graag meefietsen voor het goede doel, en bewijzen dat een kind dat reuma krijgt niet altijd op een erbarmelijke manier jong oud wordt. Oké, ik ben fysiek niet helemaal  perfect in orde, maar wie is dat nog wel op mijn gezegende leeftijd? Er scheelt af en toe wat aan mijn mechaniek, en ik heb al vervangstukken, maar mijn motor is nog op en top als nieuw. Ik ben toch wel springlevend Lachen

    Ik droomde er al jaren van mee te kunnen fietsen, maar was er elk jaar iets te laat van op de hoogte. Dit jaar heeft een van de lezers van mijn blog die zelf ook achter de schermen meewerkt bij BARIE, de organisatie attent gemaakt op mij, en kreeg ik een bericht op Facebook. Ik prijs me gelukkig dat ik attente lezers heb Lachen

    En nu maar hopen dat ik tegen 2 juni 2012 gezond en wel met mijn fiets aan de start kan staan.
    Lieve mensen, bid voor mij, duim voor mij, brand een kaarsje voor mij, wish me luck....voor mij en het hele peloton van de hoop! 

     
    http://www.barie.be/nl/route.asp

  • Kastelenroute

    Vandaag was een stralende dag. Ietwat teleurgesteld omdat een geplande activiteit niet kon doorgaan, besloot ik om buiten van de zon te gaan genieten op de fiets. Aan de wolkjes helder blauw met wit, zag ik dat het een dag was om de Kastelenroute te fietsen. Mijn lievelingsroute, omdat er een hoop jeugdsentiment mee gepaard gaat. Ze passeert langs de gemeenten waarlangs ik vroeger naar school reed, en al de uitstapjes die ik er maakte met vrienden.

    Ik fiets van thuis uit via het kasteel van Brasschaat naar Vordenstein en het kasteel van Schoten. Dan een eindje langs het kanaal en uiteindelijk via Koningshof naar het Pulhof in 's Gravenwezel. Dat bleek nu geopend voor publiek wat vroeger niet zo was en dus moest ik er van profiteren om dat domein te bezoeken, en het prachtige slotkasteel ook eens van zij- en rugaanzicht te kunnen bewonderen, terwijl ik de paadjes van het domein verkende, die klaarblijkelijk nog nooit befietst waren, zodat ik er in tweede versnelling door moest, maar van een beetje veldrijden zijn we niet vies.
    Van daar via Wijnegem naar Schilde, alwaar ik via de lange Kasteeldreef naar het Fort van Oelegem rijd, en van daar via  de bossen terug richting Schilde, en verder langs de Graven van Wezel.
    Nog even een stop tegen de honger, en dan weer richting Schoten en Brasschaat.

    Het was het eerste echte fietstochtje van dit jaar en ik stond versteld hoe stram ik was. Ik heb mijn versnelling moeten verlagen om de bruggen te beklimmen, wat ik normaal als ik ben ingereden niet hoef te doen. En ik heb langzaam gefietst; Ik heb 3,5 u gedaan over nog geen 45 km met omweg er bij, dus dat was nog niet vlotjes.
    Al heb ik zo goed gaan fitnessen, het fietsen op de baan is iets anders, en ik moet nu terug wennen aan langere afstanden, maar we gaan er voor, want niets is zo fijn dan fietsen in het zonnetje in een t-shirt, de longen en het hoofd vullen met verse zuurstof, wat mijn geest weer helder maakt om de wereld aan te kunnen Lachen

     

    http://www.vlaanderen-fietsland.be/fietsroute.php?id=29