• ;)

  • Extreme koude en reuma

    Wanneer het zo vriest zoals nu, willen mensen uit onze omgeving reumalijders zoals ik aanraden om toch maar niet buiten te komen. Het is natuurlijk goed bedoeld, maar ik heb daar zo mijn bedenkingen over.
    Ik ben tenslotte geen oud mens met osteoporose die makkelijk iets breekt. Of ik had al die keren dat ik op mijn bips viel, al beide heupen meermaals gebroken moeten hebben. Of ik heb wellicht excellente bumpers  Knipogen
    Voordat ik mijn knieprotesen had kon ik bijna niet stappen, en bleef ik zo veel mogelijk binnen als het glad was. Maar dat had als gevolg dat mijn immuunsysteem dan veel zwakker was en ik veel ziek werd, wat typisch is voor mensen met reuma.

    Sinds ik fiets op een driewieler kan ik mij veilig verplaatsen als het sneeuwt of glad is. Ik heb nu ook geen zin om uren in de koude te vertoeven, want van koude worden we stijf en krijgen we spierpijn. Maar ik houd er aan van dagelijks even buiten te komen, voor verse zuurstof en om geen kasplantje te worden.
    Uiteraard kleed ik mij warm aan en houd ik mij droog.
    Mijn nieuwe winterfietsbroek heeft bewezen dat ze snowproof is, beentjes bleven droog tijdens de sneeuwval op korte afstand, en werden dus niet koud door mijn lang ondergoed en fietsbroek van Decathlon. Normaal doe ik dat niet aan voor slechts enkele kms op de fiets, is meer voor langere afstanden, maar nu kan ik alle bescherming gebruiken tegen de koude.
    Ook bij -6° rijd ik gewoon per fiets naar Sportoase om er een paar uur te gaan fitnessen zoals normaal 3x per week. Het is nog net geen kilometer, net genoeg om van een portie frisse buitenlucht te genieten zonder echt koude te lijden.


    Maar mijn gewoonten zijn nu anders. Ik neem voorzorgen om niet verkouden te worden door na het fitnessen, nu het extreem koud is, niet te douchen (dat kan thuis wel) omdat ik niet zo goed tegen snel afkoelen kan, slechts de helft van mijn kleding aan te doen, en dan eerst rustig iets te gaan drinken om voorzichtig af te koelen. Wat vitamine C in een vruchtensapje. Daarna pas doe ik fleecetrui en jas, nekbescherming, muts en handschoenen aan, net voor ik buiten stap. Ik vermijd op die manier om bezweet buiten te gaan en zo veiliger de koude te trotseren.
    Wat zou het baten dat ik mijn spieren train, maar dat ik mijn immuunsysteem niet sterker maak?
    Resultaat is er, ik heb al jaren (sinds ik fiets) geen bronchitis of longontsteking meer gehad, terwijl ik dat vroeger om de haverklap voor had. 

    Eerlijk gezegd, het wintert nu extreem, maar ik voel me er beter en soepeler bij dan in die veel te lange natte herfst, en de droge vrieslucht is ook best wel te genieten, en bij thuiskomst is er warme thee knus in de zetel Lachen