• blijfactief.be

    Vandaag ben ik 2u gaan wandelen in het Peerdsbos en het Hertenbos. Door de ontstoken voeten had ik dat al een tijd niet gedaan, maar ik voelde me er vandaag wonderwel goed bij.
    Zalig die frisse, bijna vrieslucht op mijn gezicht voelen, terwijl ik goed doorstapte om het niet koud te krijgen. Daarna iets warms gaan drinken in de Hemelhoeve en nog wat verder keuvelen met goed gezelschap. Ik ben tevreden over mijn zondag.

    Vanaf vandaag zijn de updates van mijn blog ook te lezen op www.blijfactief.be de website van Catherine die ik erg bewonder om haar initiatieven die ze neemt. Ondanks haar MS blijft ze niet bij de pakken zitten maar heeft een schitterende website gemaakt voor en door mensen met een beperking waar men zeer veel info vindt, gaande van medische info, invaliditeit, allerlei, tot en met ontspanning en sportmogelijkheden. Dit mooie project wil ik natuurlijk ook steunen, vanzelfssprekend.

    Tot een volgende update! 

  • Een nieuwe start..... (fitness)

    Nieuw jaar, nieuwe voornemens is ook bij mij steeds aan de orde. Of ten minste de goede intenties die er waren een nieuwe impuls geven.
    Door de donkere kwakkelwinterse dagen met veel nattigheid, ben ik niet de enige die het moeilijker heeft om actief te zijn. En deze winter slaat de reuma toch harder toe bij mij. De bacteriële ontsteking (koudvuur) aan mijn linkervoet en been is dan wel niet meer acuut, maar werd vervangen door reumatische ontstekingen aan beide  voeten en handen. Tja, langdurige infecties wakkeren reuma aan, en ze duren ook lang door de reuma die mijn immuunsysteem overhoop gooit. Daardoor moest ik weer mijn activiteiten aanpassen.
    Fietsen zou ik nog perfect kunnen, maar veel regen en wind in combinatie met koudere temperaturen en weinig zonlicht verhinderen dat. Dan maar naar Sportoase. 

    Op Facebook lees ik geregeld zo dingen van lotgenoten, van hoe gaat dat nu, gaan fitnessen met reuma? Dat is toch veel te zwaar? Vandaar dat ik even uiteenzet hoe dat voor mij gaat, en hoe voorzichtig ik mijzelf een beetje verder push, of minder doe, naargelang wat mijn lichaam vraagt. Ik heb jaren in revalidatiecentra doorgebracht, waar ik voor kiné ook steeds met fitnesstoestellen moest oefenen op cardio en kracht. Zonder voorschrift van de dokter kan je hetzelfde doen in een fitnescentrum en er ook beter mee worden. Maar dan moet je wel voorzichtig en heel bewust met je lichaam om gaan.

    Het vraagt wel wat van me. Als ik om 8u opsta, kan ik pas tegen 10u echt in actie komen door de ochtendstijfheid en ben ik tegen 14u terug helemaal op door pijn, als ik gewoon huishoudelijk werk doe, zodat ik echt wel 1 tot 2u moet gaan liggen om dan in de latere namiddag weer wat energie te hebben om actief te zijn. Dan kan ik tegen 16u op de fiets voor een boodschap of om naar Sportoase te gaan. Veel op één dag plannen lukt niet, en s'avonds uitgaan is een marteling, dus staat er voorlopig geen dansen in mijn agenda, maar toch ben ik content dat ik bij het fitnessen reeds meer presteer dan het half jaar er voor, en het doet me goed.
    Ik heb mijn parcours uitgebreid met enkele krachttoestellen voor de benen, nu er minder gefietst wordt. Mijn benen zijn uiteraard wel veel krachtiger als mijn bovenste ledematen. Om een voorbeeld te geven van het contrast: met mijn handen lift ik halters van 0,5 kg of een bal van 1 kg met beide handen. Met mijn benen duw ik 65 kg, zittend met de voeten duwen, tussen de knieën duwen of met knieën naar buiten duwen, dus het gewicht van een volwassene met de beenspieren, en slechts een half pak suiker met de handen. Dit is niet het zwaarste wat ik kan, het kan iets meer, maar dan kan ik er pijn aan over houden en met deze gewichten niet. Ik train dus nooit op uiterste kracht, zo kan ik blijven doorgaan ipv te moeten stoppen door overbelasting. Overbelasting zou voor meer ontstoken gewrichten of spier-en peesscheurtjes kunnen zorgen, dat is een ongewenst effect, dus moet ik goed doseren, met trial and error.
    Wat nog beter is, is dat ik er nu al de 3e week in slaag mijn cardio-objectief voor vetverbranding te behalen èn te overschrijden. Dat heeft lang te moeilijk geweest door gebrek aan energie. Het moet ook nog wel met aanpassingen om mijn voeten niet te belasten, nog steeds geen loopband en stepper, crosstrainer slechts 12 min op laag niveau. Door de trage, zacht roterende beweging ervaar ik dat ook als een voetmassage. Goed doorfietsen lukt nu wel terug, en zo kan ik de 50 min cardio per week die nodig zijn voor vetverbranding overschrijden.
    Ik begin het fietsen op niveau 9 aan 18 km p/u en na 3 minuten opwarming ga ik geleidelijk sneller. Op het einde fiets ik 1 minuut aan 34 km p/u en dan bol ik uit. Ik probeer die snelle minuut nog te verlengen wanneer het kan, het drijft mijn hartslag op, dat is de bedoeling. Ik heb een sterk hart dat daar goed tegen kan, maar dat kan ook meer training gebruiken om meer uithoudingsvermogen te krijgen en een betere vetverbranding. Mijn gemiddelde snelheid is dan 24 km p/u op 20 min, en ik klim rond de 450 m. Verleden jaar heb ik het enkele maanden beter gedaan, maar daarna een terugval gehad door ziekte, en dan is dit resultaat nu terug vooruitgang de laatste 3 weken

    Gezien het kerstvakantie was, en ik mijn zoon thuis had, heb ik natuurlijk mijn culinaire creativiteit nog eens kunnen botvieren, geheel tot contentement van mijn bijna 18 jarige pannelat, bij wie de caloriën enkel in de lengte aanslaan, en bij wie zijn liefde voor mij heel duidelijk door de maag gaat. Hoe kan ik dan anders dan hem verwennen? Maar dat heeft mijn lijn die al te veel was uitgedijd met de 3 maanden antibiotica voor mijn been en surplus, en veel minder beweging, niet veel goed gedaan. Het nieuwe jaar is dan altijd weer zo een moment om een ommekeer te maken en de eetgewoonten te versoberen. Ik verminder gewoon de koolhydraten, de rest was al gezond. Op dagen dat ik niet train bij Sportoase, eet ik s'avonds geen koolhydraten, enkel verse soep, met heel veel groenten, zo veel ik wil, en thee. 's Ochtends en 's middags eet ik iets meer maar zonder uitspattingen. In het weekend is de zoon thuis, en wordt er wat uitgebreider gegeten want gezelligheid en afwisseling moet er ook zijn. Dat is niet te moeilijk want ik ben geen frietjes of chipsfanaat, alleen van de kersenbonbons afblijven is minder makkelijk. En het is een zegen dat de jaarlijkse fles veel te zoete witte porto die bij de feestdagen hoort, ook op is Schamen

    Ik heb ook al een nieuwe afspraak met mijn personal trainer gemaakt die me adviseert over fitness en gewichtscontrole. Dat motiveert mij veel meer dan alles alleen doen. Het is geen onmens die me naar mijn voeten gaat geven als ik niet vlug genoeg kilo's verlies, maar ik ben dan meer gedreven om te bewijzen dat we het niet voor niets doen, doordat hij me controleert. Hij legt me ook niets op, ik maak zelf de keuze wat ik wil doen en hoe lang en op welk niveau, en ik stop wanneer ik wil. Hij geeft me wel suggesties en legt me grondoefeningen uit die mijn gewrichten en rug niet beschadigen, maar ik alleen bepaal de intensiteit en de duur. In het begin kwam hij me zelfs zeggen het wat kalmer aan te doen als ik intens bezig was.
    Als ik zo 2u al mijn spieren heb getraind, en dat is echt niet zwaar, dan moet ik daarna wel 10u nachtrust nemen om me daar goed bij te voelen. (2u trainen is met de nodige pauzes tussenin inbegrepen. Krachtoefeningen doe ik 2x 15 keer voor alles wat goed lukt, voor nieuwe dingen die nog wat moeilijk liggen begin ik met enkele keren en na een tijdje meer) Als ik niet voldoende rust neem, is het afzien, (maar dat is het zonder bewegen ook) en zou ik ongeveer een week bijna niks meer kunnen. En nu kan ik dus minstens 2 keer in de week trainen met genoeg recuperatietijd er tussenin. Ik heb toch effectief een voldaan gevoel na zo'n sessie alles kunnen bewegen, en ik combineer dat met mindfulness. Ik ben er niet zo voor om met iemand anders te gaan fitnessen die dan constant praat, (tenzij een deskundige). Ik moet dat in stilte kunnen doen en heel rustig, en ik ben met mijn gedachten volledig gefocust op elke spier die geactiveerd wordt en denk aan niets anders, zo kan ik geestelijk ontspannen en ontladen. En dat is ook enorm belangrijk voor mij om een hoop muizenissen en emotionele opdoffers die ik de laatste weken had, eens los te kunnen laten en tegelijk lichamelijk een goed gevoel te krijgen.

    Ik ben dus tevreden dat ik onder de gegeven omstandigheden toch goed bezig ben. Lachen