• Nieuwjaarsbrief...

     

    Bittere koude, weinig zonlicht, lange nachten,

    Hangen al maanden aan je, als een slepende kwaal,

    Mensen zoeken warmte, licht, hoop in de kersttijd.

    Vreugde omdat de dagen weer gaan lengen,

    En omdat de kringloop van het leven na dit einde,

    altijd weer opnieuw begint.
     

    Ik wens je een warme, vredige en vreugdevolle kersttijd,

    En een mooi nieuw jaar....

    Veerle Schoepen
     

  • Dilemma....

    De laatste dag goed weer om te fietsen....... en nog zoveel werk te doen, dilemma! Wat zou het worden??
    Het werd een combinatie van beiden.

    Gisterenmiddag ben ik dan de fiets op gestapt en ben richting Mik gereden, met al mijn zintuigen op scherp, om alles in mij op te nemen dat er binnenkort niet meer zal zijn. De blauwe lucht, lage zon, het schaarser wordende goud van gebladerte, de paarden nog op de weiden....... Ik heb niet enkel mijn longen gretig gelaafd aan zuurstof, maar heb er van genoten alsof ik er in baadde, beseffend dat dit wellicht voor het laatst is dit jaar, nu de temperatuur het me nog toelaat. Als het te koud wordt is dat geen weldaad voor mij meer wegens mijn beperkingen.

    Bij de Mik ben ik dan via het bos de Inslag, daarna Eikendreef, Dullingen, Sions Kloosterlaan in het natuurdomein  de Uitlegger verzeild, een van mijn lievelingsplekjes waar ik in de zomer dikwijls op de weide bij de vijver stop om te piknikken of te zonnenbaden, nu alleen om even rond te kijken hoe de kleurenpracht en lichtval totaal zijn veranderd. Ik hou zo van het licht dat hier elk seizoen op een andere manier mooi is.
    Op de best wel stijle, kleine heuveltjes van de Uitlegger mag ik stevig doorduwen, en er dan weer afroetshen met een vaart zodat ik terug halverwege de volgende helling, dan weer flink duwen en weer van datte heuvel na heuvel. Ik amuseer mij als een klein kind op de sinksenfoor, maar dan in een ongerept stuk natuur ver weg van de lawaaierige wereld. Ik ben nu zo gefocust op de omgeving en het fietsen dat alle andere beslommeringen van mij afglijden en mijn hoofd dat anders niets dan chaos huisvest, wordt leeg en stil, totaal verfrist en evenwichtig.
    Ik rij verder over de oude spoorweg die vroeger diende om het nabijgelegen oude fort van Brasschaat te bevoorraden, en ik bevind mij in Kapellenbos. Daar vervolg ik mijn weg langs de Bosdreef en langs de grote manège met de uitgestrekte weiden met paarden tot in Hoogboom. Wanneer ik in de Holle Weg beland, doet mijn licht het niet meer, juist nu het schemert en het bos al donker is. Dan maar heel voorzichtig via de bewoonde wereld tot aan de fietsenwinkel gefietst om nieuwe batterijen in de lampen te laten stoppen. Zo kan ik weer verder, en ik ben net op tijd in het centrum om nog langs de bank te gaan en boodschappen te doen in de Aldi.

    Minpuntje was dat ik 2 keer zakken met boodschappen op de trap naar boven sleurde, en dat mijn armspieren sinds gisterenavond keihard zijn en pijn doen, en nu nog steeds ondanks dat ik een extra ontstekingsremmer nam. Beetje ellendig, ik zal er nu wat mee moeten rusten en hopen dat er geen koortsopstoot bij volgt.
    Zal me leren dat ik de mensen van thuiszorg niet zo moet sparen door het allemaal zelf te doen, maar dat is weer typisch Veerle :)