• Uit de hand gelopen boodschappen....

    Deze morgen moest ik naar Brecht fietsen voor een boodschap. De winkel waar ik moest zijn is op 9 km van bij mij thuis. Ik ga daar elke week naartoe dus dat is dan normaal gezien een tochtje van 18 km. Niet te ver om op een koudere dag te doen als het maar droog is.
    Maar als ik zo aan het fietsen was langs de bossen en uitgestrekte weiden, was ik zo aan het genieten van de zon en de frisse lucht, dat ik het niet kon laten nu dat ik was warm gereden, nog een ommetje te maken langs Sint Lenaerts, om dan via de vaartdijk, waar de novemberzon zich van zijn mooiste kant liet zien, via Brecht, Sint job en Schoten terug naar Brasschaat te rijden.
    Op de vaartdijk ben ik stilaan al een beetje gekend, en ik word er begroet door de fietsers die ik er regelmatig tegenkom Lachen

    Ik heb mijn beentjes kunnen verwennen met een 40 km, goed gevoel, maar mag meer zijn. Eerlijk gezegd, als ik geen bevroren boodschappen had bij gehad, had ik nog een paar uur fietsend willen genieten. 

  • Een aangepaste fiets voor iedereen.....

    Wie gezond is heeft vrije keuze met welke fiets te fietsen.
    Mensen met een beperking moeten soms een fiets kiezen die tegemoet komt aan hun beperking. Daarvoor zijn er orthopedische fietsen. Naast het city model met boodschappenmand heeft men ook sportmodellen en met of zonder rugsteun.

    Fietsen met een orthopedische fiets is anders dan met een fiets met 2 wielen. Het is niet makkelijker maar het sturen is minder zwaar, en er is mogelijkheid voor remmen met de voeten, daarom leerde ik daarop fietsen nadat ik dat 20 jaar niet meer gekund had, want mijn bovenste ledematen waren te zwak, en ik heb niet genoeg controle over de beweging van mijn handen meer. Met dit soort fiets kunnen mijn benen werken zoals met een gewone fiets, maar kan ik nog doorgaan wanneer mijn armen niet meer willen.
    Het is alleen spijtig dat er geen therapeuten zijn die mensen daarmee leren fietsen, want het vraagt andere kennis dan met een gewone fiets.
    Ik zie dit als revalidatie en wil nog bereiken terug op een fiets met 2 wielen te fietsen. Daarvoor train ik dan nu ook mijn bovenste ledematen in Sportoase als het geen weer is om ver te fietsen. (ook perfect excuus om niet te moeten binnen zitten niksen en vervelen, want men kan daar ook gaan niksen in de sauna en de jacuzzi na de training Knipogen  ) Maar hoe dat ineen zit (ingewikkeld) daarover heb ik het al gehad in "Mijn volgende doel".
     

    http://www.wulfhorst.de/globalart/products/1242005.jpg


    http://www.wulfhorst.de/globalart/products/1244036.jpg




     http://www.wulfhorst.de/globalart/products/1280001.jpg


     

    http://www.wulfhorst.de/globalart/products/1263000.jpg     MTB
     

    http://www.wulfhorst.de/globalart/products/1242004.jpg



    En natuurlijk ook handcycles! 


    http://www.ab-fiets.com/image/photo_hase-spezialrader-handbike_783.jpg



    http://weblogs.nrc.nl/sportblog/files/marc_herremans.jpg
     

     

    Hiermee won de triatleet Marc Herremans in 2006 de Ironman in Hawai terwijl hij van borst tot tenen verlamd was. het fietsen deed hij met de handcycle, het lopen met de rolstoel en het zwemmen met zijn armen alleen.
    Hij werd uiteindelijk niet verkozen tot grootste Belg, maar ik vind dat hij de trofee verdient van grootste sportpersoonlijkheid. Hij heeft zo'n grote indruk op mij gemaakt en bewezen dat wanneer je denkt dat je niets meer kan, je nog veel kan door mentale kracht. Mentale kracht is veel groter dan de fysieke kracht van een sportman.
    Fysiek had hij enkel de kracht in zijn armen nog om iets te verwezenlijken, en ik kan alleen maar dromen van zoveel fysieke kracht, maar hij leerde me wel het maximum te halen uit wat ik wel nog heb, en daardoor mezelf sterker te maken en ook mijn dromen niet op te geven. En al gaan de dingen bij mij niet altijd vlot, ik geniet toch met volle teugen van wat ik wel kan.

    LIFE IS A GIFT, TO GIVE ANYTHING LESS THAN YOUR BEST IS TO SACRIFICE THE GIFT 
    (marc herremans)


     

    Omdat het niet makkelijk is met een driewieler te leren fietsen zijn er veel mensen die er een hebben maar er niet de straat mee op durven. Ik vind dat zeer spijtig.
    Ik kan mezelf als ervaringsdeskundige met 10 jaar ervaring beschikbaar stellen, om mensen op een driewieler te leren fietsen. Wat u zelf moet kunnen is trappen, mag zeer langzaam zijn. Een keer met u gaan fietsen kan volstaan om u de fijne kneepjes aan te leren om niet te vallen en veilig te fietsen, en de geschikte paden te leren kiezen en dergelijke. 

    Ik moet mij helaas daarvoor wel beperken tot Brasschaat en omgeving, en tot dagen met droog weer.
    Ik doe dit geheel vrijwillig, en verplaats mij daarvoor enkel per fiets. 
    Indien u daarvoor interesse heeft kan u mij contacteren via veerle.schoepen@gmail.com