Veerle Schoepen

Mijn naam is Veerle,
en hier wil ik met lotgenoten en vrienden delen wat mij beweegt....

Ik was reeds heel jong invalide door reumatoide arthritis, een gevangene van mijn eigen lichaam. Niet meer normaal kunnen leven, werken en studeren aanvaard men niet zomaar van vandaag op morgen, ook de omgeving niet. Elke dag van je leven met reuma is een uitdaging om pijn te trotseren, oplossingen zoeken om zelfstandig je plan te kunnen trekken en je er niet onderdoor te laten krijgen, of gewoon overleven. Vanaf ik mijn leven met reuma begon op te vatten als een levenslang revalidatieproces begon ik meer grip te krijgen op mijn levenskwaliteit. Ik beschouw voortdurend revalideren als sport. Als ik dat los laat ga ik in snel tempo fysiek achteruit, dus doe ik dat niet.

Mij werd in mijn tienerjaren alles afgenomen wat ik graag deed door een slepende aandoening. Mijn boosheid daarover heeft plaatsgemaakt voor een gedrevenheid om dingen terug te winnen die ik kwijt was, vooral mijn mobiliteit. Hoe ik dat doe beschrijf ik op deze blog, dat is een voortdurende strijd. Wat ik niet meer kon zou ik voor altijd kwijt zijn, vandaar dat ik elke keer ik winst boek euforisch kan zijn, want wat je niet meer had en toch tegen alle verwachtingen in terug wint, is een groot geschenk, ook al heb je er dan erg hard voor gewerkt.

Hoe het allemaal begon leest u in 'to cycle again', hoe ik na meer dan 20 jaar zwaar invalide  te zijn, opnieuw leerde fietsen. U leest er hoe fietsen een positieve invloed heeft op reumatoide artritis, en ook na zware revalidaties, depressies en immuniteitsproblemen. 
Zelf maakte ik gebruik van aangepaste fietsen omdat ik te weinig grip heb in de handen, daardoor niet op de normale manier met handen kan remmen en moeilijker kan sturen. 

De bedoeling van deze blog is om een juister beeld te geven van mensen met reuma. We willen niet afgeschreven zijn door onze fysieke onvolkomenheden, want wij hebben net dezelfde verlangens en behoeften als gezonde mensen, misschien meer zelfs, en de hedendaagse geneeskunde biedt ons nu ook kansen om actiever te leven dan ooit.

Reumapatienten leven voortdurend met onbegrip, en dat tekent hun leven soms  nog meer dan de aandoening zelf. Het treft ook veel jonge mensen, 1 op 5 krijgt te maken met een reumatische aandoening. Daarom is er nood aan sensibilisatie, want men begrijpt nog veel te weinig over deze aandoening, en ik wil daartoe bijdragen door open over deze beperkingen te spreken, maar tegelijk aantonen dat een leven met reuma meer dan pijn en ongemak kan zijn. Mits de nodige voorzorgen kunnen wij ook voluit leven en dromen waarmaken.....  

Zo werd ik ook lid van 'Fietsen tegen reuma' Biking against Rheumatism in Europe kortom BaRiE, en deed met deze groep de fietstrip Brussel-Berlijn in juni 2012, en Brussel-Madrid in juni 2013, een unieke en fantastische ervaring. U leest het in mijn reisverslagen onder de rubriek Biking against Rheumatism in Europe.

I'm in competition with no one but myself. I ride my own race. I just aim to improve, to be better than I was before.